Palazzo Massimo di Pirro

Palazzo Massimo di Pirro is een Renaissancepaleis in de wijk Parione langs de Corso Vittorio Emanuele II met een symmetrisch ontwerp, centrale binnenplaats en meerdere verdiepingen. De gevel toont klassieke architecturale details en gesneden stenen decoraties die het gebouw een onderscheidend uiterlijk geven.

Het gebouw liep schade op tijdens de plundering van Rome in 1527 en werd vervolgens in 1530 herbouwd door architect Giovanni Mangone, die onder Antonio da Sangallo werkte. Deze wederopbouw voegde Renaissanceontwerpprincipen in de originele structuur in.

De begane grond herbergde Romes eerste drukkerij, waar Duitse drukkers Sweynheym en Pannartz in 1467 een belangrijk theologisch werk publiceerden. Deze plek markeert een cruciaal moment in de geschiedenis van de boekdruk in Italie.

Het paleis bevindt zich langs de Corso Vittorio Emanuele II en is bereikbaar via een groot stenen portaal vanaf de straat. Bezoekers moeten weten dat het gebouw in een zeer actieve buurt ligt waar de straat tijdens piekuren druk kan zijn.

De naam van het palazzo komt van een Marsusbeeld dat tijdens de bouw werd ontdekt en ten onrechte werd geidentificeerd als koning Pyrrhus van oud-Epirus. Deze verkeerde identificatie leidde ertoe dat het gebouw naar deze antieke figuur werd vernoemd, een naam die het tot vandaag heeft behouden.

Locatie: Municipio I

Architecten: Giovanni Mangone

GPS-coördinaten: 41.89681,12.47336

Laatste update: 14 december 2025 om 19:06