Sacro Cuore, Neogotisch kerkgebouw in Pescara, Italië

Sacro Cuore is een neogotische kerk in Pescara met een driedelige bakstenen gevel bekroond door pinakels, een grote uitgeschulpte rondboog en een pseudo-romaans portaal met mozaïeklunet. De drie schepen worden geleed door bundelpijlers met stucwerkkapitelen en kruisende ribben in de gewelven, en een radvenster ligt in de as van het middenportaal. De klokkentoren heeft een cella van witte steen met vier hoekpinakels en een achthoekige tamboer met vensters.

De kerk werd in 1886 begonnen door de architect Porta uit Turijn, verving de te klein geworden Sant'Anna aan de Viale Bovio en was de hoofdkerk van Castellammare Adriatico tot die gemeente in 1927 bij Pescara werd gevoegd. De klokkentoren kwam gereed in 1934; na schade door de geallieerde bombardementen van 1943 werd hij snel hersteld en kreeg hij een nieuw gelui van vier klokken, gegoten door de gieterij Mari in Torre de' Passeri met de mallen van de gieterij Pasqualini in Fermo. In 2016 werd de kerk tot diocesaan heiligdom verklaard.

De kerk is een levende plek van aanbidding voor de gelovigen van de stad, waar regelmatige missen de gemeenschap samenbrengen. De naam verwijst naar het Heilig Hart van Jezus, een centrale devotie in de katholieke praktijk die vorm geeft aan hoe het gebouw eruitziet en wordt gebruikt.

De kerk verwelkomt bezoekers overdag om de architectuur en het interieur te verkennen en aan diensten deel te nemen. Het is respectvol om stil te zijn en bescheiden gekleed te gaan bij bezoeken tijdens religieuze ceremoniën.

De klokkentoren, voltooid in 1934, stortte tijdens de geallieerde bombardementen van 1943 neer op de gebouwen langs de Corso. De Duitsers hadden de klokken gevorderd, maar de toren werd snel hersteld en een nieuw gelui van vier klokken werd gegoten door de gieterij Mari van Torre de' Passeri met de mallen van de gieterij Pasqualini van Fermo.