St. Hippolyt in Naraun, Romaanse kerk op een porfierheuvel in Tisens, Italië.

St. Hippolyt in Naraun is een Romaanse kerk gebouwd op een porfierheuvel in de gemeente Tisens op ongeveer 750 meter hoogte. Het stenen bouwwerk biedt uitzichten vanaf zijn heuvelachtige ligging naar talrijke dorpen en kastelen verspreid over de omliggende regio.

De kerk wordt voor het eerst vermeld in een oorkonde uit 1288. De heuvel was al in het neolithicum, de bronstijd en de ijzertijd bewoond en diende als cultusplaats; er zijn nog napjesstenen en sporen van neolithische brandplaatsen te zien. Tegen het einde van de 6e eeuw zou er een Longobardisch kasteel met de naam Tesana hebben gestaan. Het patrocinium van Hippolytus wijst op een ontstaan van de kerk vóór 1288.

De kerk had in de volksmond de naam „Kirchlein zum bösen Segen“ (kerkje van de kwade zegen), omdat de koster bij onweer de klokken luidden. Om blikseminslag te voorkomen, liepen de klokkenkoorden naar een nabijgelegen houten hut. Het patroonsfeest wordt gevierd op 13 augustus, de feestdag van de heilige Hippolytus.

De heuveltop wordt te voet bereikt; de kerk had nooit een eigen geestelijke en hoort bij de parochie van Tisens. De klokkenkoorden liepen vroeger door naar een naburige houten hut, zodat de koster bij onweer kon luiden zonder door de bliksem getroffen te worden. De plek staat sinds 5 oktober 1981 onder monumentenzorg van Zuid-Tirol.

De heuvel was bewoond in het Neolithicum, de Bronstijd en de IJzertijd; napjesstenen en sporen van neolithische brandplaatsen zijn nog zichtbaar. In de toren hangt een klok uit 1556, de oudste van de parochie Tisens. Omdat de koster haar bij onweer luidde, noemde men de kerk in de volksmond „Kirchlein zum bösen Segen”.