Saint Apollinaris church, Gotische kerk in Piedicastello, Italië

De Sint-Apollinariskerk is een gotisch gebouw in Trento met een centraal schip en twee zijschepen die worden ondersteund door marmeren zuilen. De stenen gevel toont het typische middeleeuwse ontwerp met een driedelige raamopening.

Hier stond in de 10e–11e eeuw een romaanse kerk met klokkentoren; in 1146 ging ze over naar benedictijner monniken uit San Benedetto (Bergamo), die er een klooster bouwden. Tussen 1250 en 1300 werd ze afgebroken en in cisterciënzer stijl herbouwd, door bisschop Hendrik van Metz in het bisdom Trente ingevoerd. In 1420 werd ze proosdij, en in 1760 werd de vloer 1,7 m verhoogd tegen Adige-overstromingen.

De kerk was vanaf 1146 een benedictijnerabdij en huisvestte tussen 1220 en 1230 franciscanen die door de heilige Franciscus naar Trente waren gestuurd. In 1420 ging ze over naar het bisdom en werd een proosdij, waarvan de proost eerst door de keizer en later door de bisschop of de graven van Tirol werd gekozen. De zetel van de proosdij verhuisde later naar het klooster Santa Margherita, waaraan de Via della Prepositura haar naam ontleent.

De kerk staat in Piedicastello, op de linkeroever van de Adige; de Romeinse grafsteen van Marcus Appuleius is aan de buitenkant ingemetseld in een liseen van de zuidmuur aan de straatzijde en is zonder binnengaan leesbaar. Binnen werd de vloer in 1760 met 1,7 meter verhoogd tegen overstromingen van de rivier, wat de treden en de gewijzigde verhoudingen verklaart.

In de zuidmuur aan de straatkant is een roze kalkstenen plaat van omstreeks 23 v.Chr. in een uitwendige pilaster gemetseld: het grafschrift van Marcus Appuleius, legaat van Augustus, het oudste bewijs van Rome in de streek van Trento. De keizerlijke titels erop dateren het moment waarop Trento Romeinse kolonie werd.