Rocca di Garda, Middeleeuwse fortruïnes op de heuvel van Garda, Italië.

De Rocca di Garda is een burchtruine op de top van een heuvel van ongeveer 283 meter hoog die steil boven het landschap uitsteekt en een natuurlijke versterking vormt die over meer en vallei uitkijkt. Het vlakke gebied op de top bood voldoende ruimte voor verdedigingsstructuren en een versterkt nederzetting dat bewegingen vanuit alle richtingen kon monitoren.

Germaanse Longobardes versterken de heuvel in de 5de eeuw door een verdedigingsvesting met dikke muren te bouwen die als regionaal machtcentrum diende. De plaats werd zo belangrijk dat het uiteindelijk zijn naam aan het hele meer eronder gaf.

De naam Garda komt van het Oudgermaanse „Warda“ of „Warte“, dat wacht of vesting betekent, voor het eerst vermeld in een document uit 712 na Chr. uit de tijd van de Longobardische koning Liutprand. Hij duidde eerst het kasteel aan, daarna het dorp en verving uiteindelijk de Latijnse naam Benaco voor het hele meer. De Arabische geograaf Ibrāhīm al-Turtušī, die tussen 960 en 965 door Italië reisde, beschreef de Rocca als machtig en zwaar versterkt.

Het wandelpad klimt door weiden met weinig schaduw, dus vroeg arriveren of zonnebescherming meenemen maakt de wandeling aangenamer. Stevig schoeisel is belangrijk omdat het terrein ongelijk kan zijn en randen steile valpartijen vormen die voorzichtig stappen vereisen.

Tot de vondsten uit de 5e eeuw die de stichting van het kasteel dateren, behoren drie munten — waaronder een gouden tremissis van de Byzantijnse keizer Zeno — en een ronde zilveren Gotische fibula met adelaarskoppen. Longobardisch aardewerk uit latere lagen bewijst dat de plek eeuwenlang in gebruik bleef.