Saint Martin hermitage, Bergkluizenarij en kapel in Carisolo, Italië

De hermitage van Sint-Martinus is een kleine bergkapel gelegen op ongeveer 1200 meter hoogte met een rechthoekige opzet en basismeubilair. Het interieur bevat gebedsbankjes en een altaarchilderij van de patroonheilige.

Het eerste document dat de hermitage vermeldt is een akte uit 1312, opgemaakt in Carisolo. Rond 1500 liet priester Baldassarre Moroni, afkomstig uit Averara bij Bergamo, de vervallen kapel San Martino met toestemming van de bisschop herstellen en woonde er als kluizenaar tot zijn dood in 1520. Na de opheffing van de kluizenaarswoningen verviel de kerk; restauraties volgden van 1877 tot 1904 en opnieuw vanaf 1958, met de zegening van het gebouw op 7 augustus 1966.

De naam San Martino "in Montibus" komt voor in de akten van het pastoraal bezoek van 1537. Op 11 november of de daaropvolgende zondag wordt in de kluis nog een mis gecelebreerd om de zegen van Sint-Maarten over Carisolo en Val Rendena af te smeken; vroeger trokken de gelovigen in processie omhoog vanaf de kerk van Santo Stefano Protomartire.

De kluis is alleen te voet bereikbaar, via het "Percorso rosso. San Martino Campolo", een van de Carisolo Family-wandelroutes. Het pad stijgt door het dal van de Rio Re op de steile hellingen van de Pala di Dalgon; tussen 1979 en 1981 werd het toegangspad gemakkelijker en veiliger gemaakt. Vanaf het kleine pleintje ervoor zijn de toppen van de Brenta en de vlakte van de Sarca te zien.

Lokale legende vertelt dat de laatste kluizenaar regelmatig brood ontving van een tam beren die hem bezocht. Na zijn dood zouden bloemen in januari zijn ontloken, een ongebruikelijk verschijnsel in deze bergomgeving.