Straßensperre Ponale, Militair fort bij het Gardameer, Italië.

De Straßensperre Ponale is een voormalige Oostenrijks-Hongaarse wegversperring bij de derde tunnel van de Ponale-weg, op ongeveer 150 m boven zeeniveau. De gangen en schietgaten zijn uitgehakt in de kale rots van de Rocchetta en reiken van bijna het meerniveau tot etwa 80 m boven de weg.

Het eerste voorstel voor een versperring aan de Ponaleweg dateert van 1859 en kwam van August von Degenfeld-Schonburg, die een veldkanonopstelling plande. Er werd een gemetselde batterij voor vier stukken gebouwd, die op 25 juli 1866 na de Oostenrijkse nederlaag bij Bezzecca werd opgeblazen. In april 1904 beval het Reichskriegsministerium een infanteriekazemat en vanaf 1910 verplaatste de bouw zich bijna volledig onder de grond.

Het fort toont hoe soldaten in het vroege 20e eeuw onder druk leefden en werkten, met keukens en woonruimtes diep in de berg. Het doorlopen ervan onthult de dagelijkse realiteit van mannen die hier waren geplaatst om het meer te bewaken.

Het zichtbare deel ligt bij de derde tunnel van de Ponaleweg, op ongeveer 150 m boven zeeniveau, uitgehakt in de rots van de Rocchetta en reikt tot circa 80 m boven de weg. Het complex strekt zich aan beide zijden van de weg uit, dus verwacht steile, oneffen grond en ondergrondse doorgangen. Stevige schoenen en een zaklamp zijn nuttig; de weg is smal en bochtig.

De versperring kwam niet in één keer tot stand: het eerste voorstel dateert van 1859, toen August von Degenfeld-Schonburg een veldkanonopstelling aan de Ponaleweg voorstelde. De daar gebouwde batterij werd op 25 juli 1866 na de nederlaag bij Bezzecca door Oostenrijkse troepen opgeblazen; het huidige bouwwerk werd pas in april 1904 bevolen.