Chiesa di San Leonardo, Katholieke kerk in Procida, Italië

San Leonardo is de parochiekerk aan de Via Vittorio Emanuele in Procida, door een trap boven straatniveau verheven. Ze heeft een kruisvormige plattegrond met tongewelf, een centrale apsis met halve koepel, twee kleinere zijkapellen en een spitsboogkoepel. De gevel van 1886 heeft Korinthische pilasters en een driehoekig fronton; de achthoekige campanile van 1889 is van zichtbare tufsteen.

Een aan San Leonardo gewijde kapel stond vóór 1600 waar nu de apotheek is, bij de haven; met het daar ingezamelde geld werden Procidanen vrijgekocht die door Noord-Afrikaanse piraten tot slaaf waren gemaakt. Begin achttiende eeuw werd de kapel verbouwd en in 1742 werd de kerk een dépendance van de abdij. Na de cholera-verlossing van 1854 werd het achttiende-eeuwse schip verdubbeld tot een Latijns kruis; het hoogaltaar van Carrara-marmer dateert van 1882, de façade van 1886, de achthoekige tufstenen klokkentoren van 1889, en in 1925 werd de kerk parochie.

De verering van de heilige Leonardus, bevrijder van slaven, werd op Procida waarschijnlijk verspreid door benedictijnen uit Napels; met het geld dat in zijn naam werd ingezameld werden eilandbewoners vrijgekocht die door Noord-Afrikaanse piraten waren gevangengenomen, en de zilveren ex-votoketen aan het beeld draagt een naam en het jaartal 1850, de laatste zulke bevrijding. Rond 20 augustus viert het borgo nog de bevrijding van de cholera in 1854. Sinds 1966 zetelt de Confraternita dell'Addolorata, dei Rossi genoemd naar de rode manteltjes van de leden, in de kerk.

De kerk staat aan de Via Vittorio Emanuele 47, verhoogd boven straatniveau en bereikbaar via een trap. De achthoekige klokkentoren van tufsteen rijst boven de sacristie uit. Binnen bevinden zich de marmeren preekstoel en het doopvont uit de 16e eeuw.

Op het hoofdaltaar staat een houten beeld van de heilige Leonardus, naast een zeilschip, een toren en een donker kind, de "schiavetto", met gebroken ketens. Een zilveren ex-votoketting draagt een naam en het jaartal 1850, de laatste vrijkoop van een tot slaaf gemaakte Procidaan. Het doopvont is een marmeren bekken uit de 16e eeuw.