Torre del Galgario, Middeleeuwse verdedigingstoren in Bergamo, Italië.

Torre del Galgario is een cilindrische verdedigingsstructuur in Bergamo die naar boven toe smaller wordt en geheel uit zandsteen is opgebouwd. Kleine openingen doorsteken de hoogte van de toren, die deel uitmaakt van het middeleeuwse vestingingsnetwerk van de stad.

De Muraine werden in de 12e eeuw aangelegd om het Fossatum Comunis Pergami te beschermen, de van de Serio gevoede gracht die molens, werkplaatsen en ververijen aandreef; de eerste verdediging was van hout. De benedenstad van Bergamo werd omsloten door 31 vierkante en twee ronde torens, waaronder de Torre del Galgario, en zes versterkte poorten, met muren van ongeveer 6 meter hoog. De Venetianen bouwden ze tussen 1430 en 1438 om, en in 1521 werkten de architecten Antonio Agliardi en Pietro Isabello eraan.

De naam Galgario komt van calchera of calcarium, een kalkoven die hier vroeger stond. De toren ligt op een kruispunt van vijf straten, en aan hetzelfde largo staat de Chiesa del Galgario met het voormalige klooster, later de Caserma Nullo; de schilder Giuseppe Ghislandi ontleende er zijn bijnaam Fra Galgario aan.

De toren bevindt zich op een kruispunt in het lagere gedeelte van Bergamo, dicht bij Via Frizzoni en de militaire kazerne van Montelungo. Het is het beste om hem overdag te bezoeken om de details van de zandsteenconstructie duidelijk te kunnen zien.

De naam van de toren komt van calchera of calcarium, een kalkoven, niet van een militaire term. In 1886 opende de burgemeester de openbare baden van Bergamo in de Roggia Serio Grande bij de toren, en van 1906 tot 1920 startte hier een winterse zwemwedstrijd, het Cimento invernale, langs het kanaal richting Porta Sant'Antonio.