San Michele Arcangelo, Byzantijnse pieve in Santarcangelo di Romagna, Italië.

San Michele Arcangelo is een Byzantijnse pieve uit de 6e eeuw in Santarcangelo di Romagna, gebouwd in dunne bakstenen zoals de Ravennaanse kerken uit de tijd van Justinianus. De façade wordt gedomineerd door de latere klokkentoren, die de enige overgebleven van de oorspronkelijke zeven ingangen bevat. De polygonale apsis is te groot voor het gebouw, waarschijnlijk omdat hij de resten van een eerder heidens bouwwerk omvat.

In de 6e eeuw gebouwd door Byzantijnse ambachtslieden naar het model van de Ravenna-kerken uit de tijd van Justinianus, wordt ze in de 9e–10e eeuw vermeld als basilica Sancti Archangeli fundata in loco qui dicitur Acervulis, een naam die verwijst naar de steenovens in de omgeving. De klokkentoren dateert uit de 12e–13e eeuw. Vanaf de 18e eeuw raakte de pieve in verval nadat de nieuwe collegiale kerk haar bezittingen overnam; in 1912 werd ze gerestaureerd.

De naam Acervulis, bevestigd in de 9e–10e eeuw, komt van het Latijnse acervus, „hoop“, en verwijst naar de steenovens in de omgeving. De kerk is gewijd aan Maria-Tenhemelopneming en bewaart een losgemaakt fresco uit de 15e eeuw met de heilige Sebastiaan. Het altaar rust op een vroegmiddeleeuwse cippus met bladranken en een roofvogel die een klein viervoeter optilt.

De kerk ligt aan de Via C. B. di Cavour en is regelmatig geopend voor religieuze diensten gedurende de week. Het is nog steeds een actieve plaats van aanbidding, dus bezoekers moeten respectvol zijn tijdens de biddtijden.

De oorspronkelijke Byzantijnse architectonische elementen van het gebouw hebben eeuwenlange architectonische veranderingen in de regio overleefd. Dit maakt de kerk een zeldzaam venster op bouwmethoden en stijlen uit die vroege middeleeuwen.