Nuraghe San Pietro, Nuraghe uit de Bronstijd in Torpè, Italië.

De Nuraghe San Pietro is een complexe nuraghe van ruw behakte blokken rode trachiet en schist op een kleine verhevenheid bij de Rio Posada. Hij bestaat uit een centrale hoofdtoren en vier zijtorens, een ommuurde binnenplaats met een 5,8 m diepe put en een smalle toegangsgang. De kamer van de hoofdtoren heeft drie kruisvormig geplaatste nissen en een ingestorte tholoskoepel.

De nuraghe werd waarschijnlijk in meerdere fasen gebouwd, met de centrale toren en vier zijtorens van ruw behakte rode trachiet en schist. Hij behoort tot de Nuraghecultuur (ongeveer 1600–400 v.Chr.), verbonden met de eerdere Bonnanaro-cultuur (2200–1600 v.Chr.). Tot de belangrijkste vondsten behoort een kleifiguurtje uit de late bronstijd.

De naam San Pietro verwijst naar Sint-Petrus, en in het Sardisch heet de site Nuraghe Santu Predu. De nuraghe werd waarschijnlijk in meerdere fasen gebouwd; een van de opmerkelijkste vondsten is een kleifiguur uit de late bronstijd.

De nuraghe staat op een kleine verhevenheid in de alluviale vlakte aan de linkeroever van de Rio Posada. De toegang tot de centrale toren loopt via een smalle gang van 2,8 m lang en 0,8 m breed, die eindigt onder een latei van ongeveer 1 m hoog, zodat bezoekers moeten bukken. De binnenplaats is de enige toegang tot de mastio.

De noordoosttoren bewaart langs een groot deel van zijn basis een lage stenen bank van ongeveer 0,3 m hoog, en een kleilaag in het midden wijst op een haard. Vanuit de zuidmuur opent een doodlopende gang van 6,8 m, waarschijnlijk als opslag gebruikt.