Tofana di Rozes, Bergtop in de Dolomieten, Italië

De Tofana di Rozes is een 3225 meter hoge top in de Dolomieten, provincie Belluno, ten westen van Cortina d'Ampezzo. Vanuit het noorden verschijnt hij als een driekantige rotsformatie; naar het zuiden valt hij af in een 800 meter hoge wand boven de Falzaregopas. De gebroken grijze en crème wand rijst boven lichte puinhellingen en grashellingen.

Paul Grohmann bereikte met Francesco Lacedelli, Angelo Dimai en Santo Siorpaes op 29 augustus 1864 de top via de noordoostflank vanaf de Forcella Fontananegra. In juli 1915 bezette een patrouille van het derde Jäger-regiment van het Duitse Alpenkorps de tot dan toe onbezette top en hield die tot 18 september. Vanaf februari 1916 groeven de Italianen een tunnel in de Castelletto, een 700 voet hoge rots ten westen van de hoofdwand, en op 11 juli lieten ze 77.000 pond geligniet onder de Oostenrijkse stelling ontploffen.

De naam van de berg komt uit de Ladinische en Ampezzanische traditie, en de top wordt nog steeds via de normale route vanaf het Rifugio Giussani beklommen. Bij het Castelletto markeert de gerestaureerde ingang van de mijntunnel de plek waar Italiaanse troepen in februari 1916 begonnen te graven; daar begint nu een via ferrata die langs een gedenkplaats voor Giovanni Lipella loopt, een Italiaanse soldaat die op 15 juni 1918 op de berg sneuvelde en postuum de Gouden Medaille voor Militaire Dapperheid kreeg.

De berg kan via verschillende routes worden benaderd, afhankelijk van uw klimervaring en doelstellingen. Logeeroptie zijn beschikbaar in berghutjes onderweg, waardoor het mogelijk is om de beklimming over meerdere dagen in te delen.

Tijdens het klimmen passeren bergbeklimmers een netwerk van goed bewaarde tunnels en grotten uit de Eerste Wereldoorlog die vandaag nog steeds toegankelijk zijn. Deze ondergrondse structuren tonen de technische inspanning en vindingrijkheid die nodig waren om deze afgelegen alpiene locatie tijdens de oorlog te versterken.