Eremo di San Cataldo, Grotkapel en kluizenarij in Cottanello, Italië

Het Eremo di San Cataldo is een klein oratorium uitgehouwen in de kalksteen aan de voet van een berg, net buiten het dorp Cottanello in de provincie Rieti. De straatgevel is eenvoudig, met slechts enkele kleine schietgaten; een steile stenen trap uit 1888 leidt naar de ingangsdeur, en drie grote rondbogen dragen het geheel onder een overhangende rots.

De oorsprong van de eerste kluis in de rotsholte is onzeker: sommige geleerden plaatsen die vóór de 10e eeuw, anderen in de 11e, als toevluchtsoord van de Benedictijnse monniken van de abdij van Farfa. De eerste schriftelijke vermelding staat in het pastoraal bezoek van kardinaal Gabriele Paleotti in 1594; het eerdere bezoek van kardinaal Ispano in 1343 noemt haar niet. Kardinaal Andrea Corsini beschreef haar in 1781.

De naam San Cataldo is sinds de 16e eeuw aan de kluis verbonden, al is de reden onbekend; een traditie zonder grond laat de bisschop van Rachau hier schuilen na Nicea in 325. San Cataldo werd in Cottanello lang vereerd, dat hem naast de heilige Andreas tot medepatroon benoemde, en de kerk bij de dorpsingang, nu aan de heilige Lodewijk gewijd, droeg vroeger zijn naam.

De kluizenaarsverblijf ligt ongeveer 10 meter hoog in een rotswand direct boven de provinciale weg SP 45, waar de grond steil afdaalt naar de beek Aia. Een steile stenen trap uit 1888, voorafgegaan door drie treden, leidt naar de kleine toegangsdeur. De kapel binnen is beschermd door een glaswand.

Op de rechterwand van de absiskapel draagt een kleine vierkante opening een gebeiteld opschrift: „Qui riposava il capo di San Cataldo“ (hier rustte het hoofd van de heilige Cataldo). Aan weerszijden staan afbeeldingen van de heilige. Het rode marmeren blok op het centrale altaar is lokaal marmer uit Cottanello.