Grotta di Sant'Angelo

De Grotta di Sant'Angelo is een hermitage gehuisvest in een natuurlijke grot met een rechthoekige schuilplaats van ongeveer 35 meter breed en middeleeuwse muren die zijn binnenstructuur vormen. Een halfronde apsis markeert het heilige gebied waar aanbidding plaatsvond.

De hermitage werd voor het eerst gedocumenteerd in 1221 toen Paus Honorius III zijn verbinding met de Abdij van San Martino in Valle bevestigde. Deze pauselijke erkenning stelde de plaats vast als een belangrijk bedevaartsoord.

De plaats transformeerde van een heiligdom gewijd aan de godin Bona, geassocieerd met vruchtbaarheidsrituelen, naar een christelijke vereerplaats. Bezoekers kunnen deze overlappende religieuze lagen nog steeds voelen in de kamers en nissen van de grot.

Toegang tot de hermitage omvat een 15-minuten wandeling vanaf Sant'Agata d'Ugno langs een omheind pad met treden in steilere secties. Bezoekers moeten stevig schoeisel dragen en voorbereiding zijn op oneffen grond.

De grot bevat vier verschillend gevormde in rots uitgehouwen cisternes die water verzamelden, wat oude bewoners als goddelijke melk voor voedende moeders beschouwden. Deze ingenieuze watersystemen tonen hoe de plaats door generaties heen werd gebruikt.