San Biagio, Neoclassicistische kerk in Ravenna, Italië.

San Biagio is een bakstenen kerk buiten de muren van Ravenna, in het voormalige Borgo Adriano. De onvoltooide gevel heeft een eenvoudig rechthoekig portaal en een na de Tweede Wereldoorlog toegevoegd neoromaans roosvenster; op de rechterhoek staat een kleine vierkante klokkentoren. Binnen leidt een enkel schip met houten cassetteplafond naar een transept met twee tongewelfde kapellen.

Een aan de heilige Blasius gewijde kerk bestond al in 1120 in Torrazze, ten zuiden van de huidige plek. Aartsbisschop Cristoforo Boncompagni liet haar in 1571 slopen en in het centrum van Borgo Adriano herbouwen; vanaf 1591 was zij parochiezetel, in 1604 werd zij gewijd. Op 24 maart 1835 wegens bouwval gesloten en daarna gesloopt, werd zij vanaf 1 augustus 1838 op de zeventiende-eeuwse fundamenten herbouwd, bekostigd door graaf Gabriele Rasponi en andere magistraten die dat jaar de verheffing van aartsbisschop Chiarissimo Falconieri Mellini tot kardinaal vierden. Gewijd op 27 september 1840, was zij nog zonder decoratie.

De verering van de Beata Vergine del Soccorso is hier gedocumenteerd vanaf 1600, het jaar waarin de Pia Unione di devoti werd opgericht; het polychrome beeld in het rechter dwarsschip is een hermaak van een 19e-eeuws origineel. In het linker dwarsschip hangt een gesneden houten crucifix, in september 1692 door een visser op het strand gevonden en hierheen gebracht nadat zijn verhaal was gecontroleerd.

De kerk staat buiten de stadsmuren van Ravenna, in Borgo Adriano, bij de gelijknamige poort. De gevel ligt aan de straat, met de kleine vierkante klokkentoren op de rechterhoek; de ingang is het eenvoudige rechthoekige portaal onder het neoromaanse roosvenster. Het interieur is één schip met een houten cassetteplafond, verlicht door twee grote bifora's in de linkerwand.

De gevel is onafgewerkt zichtbaar metselwerk, zonder decoratie. Een rond neoromaans roosvenster verving tijdens de naoorlogse restauratie de oorspronkelijke lunet, nadat een bom de klokkentoren beschadigde en het uurwerk verwoestte. In het linker transept wordt een gesneden houten crucifix bewaard: een visser uit de borgo vond het in september 1692 op de kust.