Castello di Santa Lucia del Mela, Middeleeuws kasteel in Santa Lucia del Mela, Italië

Castello di Santa Lucia del Mela is een stenen vesting op de berg Mankarru met een cilindrische toren en ondergrondse kamers die uitkijken over de rivieren Floripotema en Mela. Het gebouw werd later omgevormd tot religieus heiligdom en combineert zowel defensieve als spirituele functies.

De plek was eerst een Grieks-Siceliotische nederzetting met klassieke muren, daarna een Romeins castrum en een Byzantijnse vesting genaamd Mankarru. In de 11e–12e eeuw bouwden de Normandiërs een donjon, en Frederik II van Zwaben maakte het tot een koninklijke residentie voor de jacht. In 1673 werd een deel van de noordoostelijke toren afgebroken om het heiligdom van de Madonna della Neve te bouwen.

De naam van het kasteel komt van de heilige Lucia, aan wie de stad is gewijd, en het heiligdom, gebouwd in 1673, is gewijd aan de Madonna della Neve. Een straat in het historische centrum is vernoemd naar Pier della Vigna, protonotaris van de keizer, die volgens de plaatselijke overlevering gevangen zat in de cilindrische toren.

Het kasteel staat op de top van de Colle Mankarru boven de beken Floripotema en Mela en is te voet bereikbaar vanuit het stadje Santa Lucia del Mela. De onderste kamer van de cilindrische toren, in 1967 bij restauratiewerkzaamheden ontdekt, is via een smalle inwendige doorgang te bereiken. Na de verbouwing van 1695 kregen enkele vleugels een functie voor het seminarie en zijn niet vrij toegankelijk.

In de onderste ruimte van de cilindrische toren, in 1967 bij restauratiewerkzaamheden ontdekt, plaatst de overlevering de lange gevangenschap van Pier della Vigna, protonotarius van Frederik II, beschuldigd van verraad. Een straat in het historische centrum draagt zijn naam en Dante bezingt zijn onrechtvaardige veroordeling.