Madonna delle Grazie

Madonna delle Grazie is een romaanse kerk in Misterbianco met drie schepen gescheiden door stevige pilaren en verbonden door afgeronde bogen. Drie ingangsporten openen naar een centraal plein, terwijl een ondergrondse crypte onder straatniveau nu functioneert als een gemeentelijk kunstmuseum voor sacrale kunst.

Na de uitbarsting van de Etna in 1669 werd dit gebouw gebouwd met een ontwerp gebaseerd op de hoofdkerk die was verwoest. Het diende dus als herbouwingsinspanning en symboliseerde de wederopstanding van de gemeenschap na de natuurramp.

De fresco's geschilderd door Giuseppe Barone tonen de evangelisten Johannes en Lucas op verschillende plekken in het gebouw. Deze kunstwerken geven het interieur een ernstige en indrukwekkende kwaliteit die bezoekers direct voelen.

Het gebouw is bereikbaar via het centrale plein waar alle drie hoofdingangen zijn gelegen, waardoor je een duidelijk zicht hebt op het exterieur voordat je naar binnen gaat. De ondergrondse crypte met zijn museumgedeelte kan ook vanaf dit plein worden bereikt en biedt een ander verkenningsniveau.

Een standbeeld van Madonna delle Grazie gemaakt in 1589 door de Gagini-school overleefde de uitbarsting van 1669 en staat vandaag nog in de kerk. Dit kunstwerk is een zeldzaam getuigenis van hoe artistiek erfgoed standhield tijdens een natuurramp.