Madonna delle Grazie, Romaanse kerk in Misterbianco, Italië

Madonna delle Grazie is een kerk in Misterbianco waarvan de façade, bekroond met de beelden van Christus Koning, Sint-Petrus en Sint-Paulus, aan de Piazza Papa Giovanni XXIII ligt. Binnen zijn drie schepen versierd met fresco's van Giuseppe Barone uit 1935 die in de apsis de evangelisten Johannes en Lucas tonen. De grote crypte op straatniveau huisvest nu het gemeentelijk museum voor sacrale kunst.

De kerk werd enkele weken na de Etna-uitbarsting van 1669 gebouwd, aanvankelijk niet als hoofdkerk: die rol was voorzien voor San Nicolò, die bijna gelijktijdig verrees. De façade is geïnspireerd op de verwoeste hoofdkerk, en van het eerdere gebouw resteert slechts een deel van de oude klokkentoren.

De bewoners noemen de kerk "matrice", moederkerk, hoewel ze na de uitbarsting van 1669 als tweede kerk werd gebouwd. In de rechter apsiskapel staat de marmeren Madonna delle Grazie uit 1589 van de school van de Gagini, gered uit de door lava verwoeste oude kerk van Campanarazzu. Giuseppe Barone en zijn leerling Pippo Giuffrida schilderden de panelen van de kapel, waaronder een Annunciatie uit 1936.

Het gebouw is bereikbaar via het centrale plein waar alle drie hoofdingangen zijn gelegen, waardoor je een duidelijk zicht hebt op het exterieur voordat je naar binnen gaat. De ondergrondse crypte met zijn museumgedeelte kan ook vanaf dit plein worden bereikt en biedt een ander verkenningsniveau.

Een standbeeld van Madonna delle Grazie gemaakt in 1589 door de Gagini-school overleefde de uitbarsting van 1669 en staat vandaag nog in de kerk. Dit kunstwerk is een zeldzaam getuigenis van hoe artistiek erfgoed standhield tijdens een natuurramp.