Church of Santo Spirito, Bergamo, Renaissancekerk in Bergamo, Italië

Santo Spirito is een renaissancekerk aan de Piazzetta Santo Spirito, op de hoek van de via Pignolo en de via Torquato Tasso. De onvoltooide gevel heeft een zadeldak en twee dichtgemetselde zestiende-eeuwse vensters uit een ontwerp van Paolo Berlendis. Binnen wordt het schip geflankeerd door vijf kapellen aan elke zijde; in 1720 verving Giovanni Battista Caniana de zuilen van de oudere zijbeuken door een tongewelf.

Kardinaal Guglielmo Longhi stichtte in 1311 het klooster met zijn kerk voor de celestijnen, een benedictijnse congregatie; de oorspronkelijke kerk had drie schepen, een kloostergang en een hospitaal. In 1475 verving paus Sixtus IV de celestijnen door de lateraanse kanunniken, die de herbouw in renaissancestijl begonnen: de werken startten in 1512 met de eerste drie kapellen rechts, grotendeels van Pietro Isabello. Het klooster werd in 1785 opgeheven door de Republiek Venetië.

In Bergamo heet ze „chiesa dei Tasso“, naar de familie wier paleis aan de via Pignolo staat en die een deel van de verbouwing begin zestiende eeuw betaalde; haar kapel was aan de heiligen Petrus en Paulus gewijd. Het houten koor bewaart 17 van de oorspronkelijke 50 in de zestiende eeuw gesneden zetels, en het hoofdaltaar draagt beelden van het grafmonument van Agostino en Caterina Tasso.

De kerk verwelkomt bezoekers tijdens reguliere openingsuren het hele jaar door voor aanbidding en architecturale waardering. Respectvol gedrag en bescheiden kleding zijn belangrijk bij het bezoeken van een actieve religieuze ruimte.

De gevel werd nooit voltooid: twee dichtgemetselde zestiende-eeuwse vensters en een in 1569 begonnen, onvoltooide zandstenen bekleding aan de linkerzijde tonen nog de bouwfasen. Het portaal is een achttiende-eeuws werk van Antonio Pirovano, geflankeerd door twee leeggebleven nissen.