Abbey of Santa Maria di Faifoli, Middeleeuwse abdij in Montagano, Italië.

Van de abdij Santa Maria di Faifoli in Montagano rest alleen de kerk, het laatste overblijfsel van het benedictijnenklooster. De gevel met puntdak heeft een gotisch portaal met spitsbogen, door een inscriptie op het linker kapiteel gedateerd op 1263; daarboven bevinden zich een kleine nis en vervolgens een halfrond venster. Het interieur telt drie schepen, het middenschip tweemaal zo breed als de zijschepen, gescheiden door zes vierkante pijlers met rondbogen.

De eerste historische bronnen over de abdij dateren uit 1134. In 1230 ontving zij Pietro Angelerio, de latere paus Celestinus V, die in 1276 terugkeerde als abt, geroepen door Capoferro, aartsbisschop van Benevento, om het geschil met Simone Santangelo, heer van Montagano, op te lossen. Nadat de brief van Karel I van Anjou van 27 september 1278 zonder gevolg bleef, verplaatste de abt de monniken naar San Giovanni in Piano bij Apricena. De abdij bleef benedictijns tot de opheffing van de orde door de Fransen in 1808; de kerk werd op 28 februari 1998 aan de gemeente Montagano overgedragen.

De houten Madonna dell'Incoronata zit op een boomstam in plaats van op de gebruikelijke troon, een detail om in de kerk te zoeken. Er hangt ook een schilderij uit 1705 van de Madonna met Kind. De naam Faifoli komt van het Samnitische centrum Fagifulae, later een Romeins municipium, waar de Benedictijnse gemeenschap ontstond.

De kerk staat op het platteland van Montagano, in de provincie Campobasso, en werd op 28 februari 1998 aan de gemeente overgedragen. Het interieur heeft drie schepen, het middenschip twee keer zo breed als de zijschepen, gescheiden door zes vierkante pijlers. Zoek de twee gedenkplaten op de pijlers die herinneren aan de restauraties in opdracht van kardinaal Orsini.

Een inscriptie in het linkercapiteel van het portaal is gedateerd op 1263 en documenteert rechtstreeks het architectonische werk dat in die periode aan het klooster werd verricht. Dit gegraveerde record dient als tastbaar bewijs van middeleeuwse bouwactiviteiten op de plaats.