San Nicolao della Flue church, Kerkgebouw in Forlanini, Milaan, Italië

San Nicolao della Flue is een kerk met drie schepen waar het middenschip hoger uitsteekt dan de zijschepen, ondersteund door gebogen betonnen portalen. Smalle spleetvensters langs de muren geven het interieur een veranderende lichtverdeling gedurende de dag.

Een eerste ontwerp voor de kerk uit 1962 van de Zürcher architect Fritz Metzger bleef onuitgevoerd. Het definitieve gebouw werd ontworpen door Ignazio Gardella met Anna Castelli Ferrieri en opgetrokken tussen 1968 en 1970, toen de aanleg van de wijk Forlanini een nieuwe parochie nodig maakte, gewijd aan de Zwitserse patroonheilige Niklaus von Flüe.

De kerk is gewijd aan Nicolaas van Flüe, patroon van Zwitserland, omdat de wijk Forlanini, begin jaren zestig gebouwd, een nieuwe parochie nodig had. Pastoor Piero Carnelli zette zich in voor de 134 glasramen van Pino Grioni en de tien „Quadroni“ aan de zijwanden; de parochie maakt deel uit van de pastorale gemeenschap Charles de Foucault.

De kerk ligt verhoogd ten opzichte van de straat en rust op een hoge sokkel met de parochieruimten en het Cinema Teatro Delfino. Het complex kijkt uit op de piazza Piero Carnelli, waaraan de belangrijkste openbare gebouwen van de wijk Forlanini liggen. Binnen dempen de 134 glasramen het licht en bevorderen ze de bezinning.

De 134 glas-in-loodramen van schilder Pino Grioni kwamen op aandringen van don Piero Carnelli, de eerste pastoor van de parochie en een goede vriend van de kunstenaar. Grioni schilderde ook de tien „Quadroni" op de zijmuren en „Jerusalem nova", een doek op ooghoogte rond de betonnen liftschacht dat als eerste de aandacht trekt van wie binnenkomt.