Scurati Caves, Prehistorisch grotstelsel in Custonaci, Italië

De Scurati-grotten zijn een groep van negen grotten in het gebied van Custonaci, waarvan enkele in het natuurreservaat Monte Cofano. De grootste, de Mangiapane-grot, ook Grotta degli Uffizi genoemd, opent zich in een roodbruine rotswand en meet ongeveer 70 meter hoog, 13 meter breed en 50 meter diep. Aan de voet staan een lage stenen muur en een klein gebouw met witte muren.

Het grottenstelsel diende als schuilplaats voor vroege mensen in prehistorische tijden, die sporen van hun aanwezigheid in de muren hebben achtergelaten. In meer recente eeuwen, vanaf 1819, werd de grootste grot een permanent thuis waar families een klein dorp bouwden dat tot midden van de twintigste eeuw duurde.

De naam Mangiapane voor de grootste grot komt van de familie die er tot de jaren 1950 woonde. Sinds 1983 vindt in de grot het Presepe vivente di Custonaci plaats, een levende kerststal met ongeveer 160 deelnemers die boeren- en ambachtstradities nieuw leven inblazen; in 2006 werd dit opgenomen in het register van immaterieel erfgoed van Sicilië. Hier werd de Montalbano-aflevering Il ladro di merendine opgenomen.

De site ligt bij het gehucht Scurati van de gemeente Custonaci, provincie Trapani, en enkele grotten vallen binnen het gerichte natuurreservaat Monte Cofano. De Mangiapane-grot, ongeveer 70 m hoog, 13 m breed en 50 m diep, opent zich aan de voet van een steile roodbruine rotswand naast een lage stenen muur en een klein gebouw met witte wand. De grond bij de ingangen is ongelijk, met verspreide bomen en planten aan de basis.

Het dorpje in de Mangiapane-grot is geen reconstructie: families woonden er van 1819 tot in de jaren vijftig, en de grot was eigendom van de familie Mangiapane. Opgravingen in 2004 brachten aardewerk uit het vroege en midden-neolithicum aan het licht. De grot heet ook Grotta degli Uffizi.