Borgia Castle, Middeleeuws kasteel in Squillace, Italië

Het kasteel van Squillace, bekend als Borgia-kasteel, is een stenen vesting waarvan de oudste kern een rechthoekige Normandische donjon van 10 bij 11,5 meter is. De begane grond diende als cisterne, de eerste verdieping bevatte de hoofdingang en vergaderruimtes, de tweede een privézaal. Boven de ingangspoort hangt een marmeren wapen van de Borgia's.

Het kasteel werd in 1044 gebouwd door de Noormannen Willem IJzerarm en Guaimar IV van Salerno op de plaats van het klooster van Cassiodorus, dat de Byzantijnen tot kastron hadden omgevormd. Van 1256 tot 1485 ging het via de families Lancia, Montfort, Del Balzo en Marzano naar de Borgia's, wier marmeren wapen na 1494 op het portaal werd aangebracht. De aardbeving van 1783 beschadigde het.

De naam "Borgia-kasteel" komt van de familie die Squillace van 1494 tot 1729 in bezit had, tot zij zonder erfgenamen uitstierf. Het marmeren wapen op het toegangsportaal werd na 1494 aangebracht, toen het huwelijk van Goffredo Borgia en Sancia d'Aragona het bondgenootschap tussen paus Alexander VI en Alfons II van Aragon bezegelde. Het kasteel is open voor het publiek.

Het kasteel staat in het historische centrum van Squillace en is te voet bereikbaar via de straten van het stadje. Binnen diende de begane grond van de donjon als cisterne, de hoofdingang ligt op de eerste verdieping en een terras boven op de rechthoekige toren biedt uitzicht over het omliggende gebied. Reken op trappen en stenen vloeren.

Opgravingen door de École française begin jaren negentig, niet restauratiewerk uit 1994, brachten twee skeletten uit de 13e-14e eeuw aan het licht, met de schedels naar elkaar toe en de handen verstrengeld. Studies noemen een man van ongeveer 1,70 m en een vrouw van 1,68 m, mogelijk van Noord-Europese afkomst uit de Normandische tijd; andere theorieën spreken van twee broers of twee krijgers, een Staufische en een Angevijnse.