Palazzo Doria-Pamphilj, Barokpaleis en museum in Valmontone, Italië.

Palazzo Doria-Pamphilj is een massief, vierkant barokpaleis in Valmontone, verdeeld in 365 kamers. De Piano Nobile herbergt fresco's die tussen 1657 en 1661 zijn geschilderd door kunstenaars als Pier Francesco Mola, Gaspard Dughet, Guillaume Courtois, Francesco Cozza en Mattia Preti. Op de begane grond bevindt zich het Museo di Palazzo Doria-Pamphilj met vondsten uit lokale archeologische sites.

Het gebouw was eerst een versterkt kasteel, dat de Barberini in de eerste helft van de 17e eeuw vernieuwden en uitbreidden. Toen prins Camillo Pamphilj in 1651 het leen Valmontone verwierf, maakte hij het tot het middelpunt van zijn Città Panfilia, een ideale stad met kerk, stallen, pakhuizen en woningen. De belangrijkste bouwfase onder leiding van de jezuïetenpater Benedetto Molli duurde van ongeveer 1653 tot 1658, met latere wijzigingen tot in de 18e eeuw. Op 25 mei 1944 beschadigde een bombardement het paleis zwaar.

De naam verenigt de families Doria en Pamphilj; Camillo Pamphilj, die in 1651 het leen Valmontone verwierf, noemde zijn ideale stad Città Panfilia. De privékapellen zijn gewijd aan God de Vader ("del Padreterno") en aan de heilige Agnes, patrones van de Pamphilj. De fresco's werden tussen 1657 en 1661 geschilderd door onder anderen Pier Francesco Mola, Gaspard Dughet, Guillaume Courtois en Mattia Preti.

Het archeologisch museum beslaat vier zalen op de begane grond van het paleis; de fresco's van het Piano Nobile erboven bezoek je apart. De opstelling reconstrueert vindplaatsen rond Valmontone: het houtskoolbrandersdorp van Colle Carbone, de boerderijnederzetting Colle dei Lepri, de Romeinse thermen bij de statio en de oven van Colle Pelliccione. Let op het borststuk van leer met goudplaatjes, het symbool van het museum, en de tufstenen sarcofaag uit de 3e eeuw n.C., in 2011 gevonden bij het vliegveld.

De hoofdverdieping bevat vier speciaal ontworpen kamers die Vuur, Lucht, Water en Aarde symboliseren als afzonderlijke ruimten. Bovendien zijn verschillende kamers in het paleis aan verschillende continenten gewijd, wat weergeeft hoe het gezin zijn wereldvisie wilde uitdrukken.