San Rocco, Renaissancekerk in westelijk historisch centrum, Vicenza, Italië

San Rocco is een renaissancekerk, in 1485 begonnen en bijna tegen de Scaliger-muren van Vicenza gebouwd, aan de Contra' Mure San Rocco. Rond 1530 werd ze oostwaarts verlengd en kreeg ze een nieuwe gevel. Een eigentijds document noemt een „uitstekende architect”, mogelijk Lorenzo da Bologna. In de apsiskalot herinneren geschilderde wapens naast het stadswapen aan de weldoenersfamilies.

De bouw begon in 1485 op besluit van de stadsraad van Vicenza, vermoedelijk als stedelijke gelofte tijdens een pestepidemie, op de plaats van een aan Sint-Rochus gewijde bidkapel. Ze werd gefinancierd met 100 dukaten van de stad, boetes voor slagers en particuliere legaten. Rond 1530 werd de kerk oostwaarts verlengd en kreeg ze een nieuwe gevel.

De wapenschilden op de apsiskalot, weerszijden van het stadsembleem, herinneren aan de Vicentijnse families wier legaten en giften de kerk financierden. De karmelietessen die zich hier in 1670 vestigden, voorzagen haar van kostbare kunstwerken en meubilair. De napoleontische confiscatie ontnam de kerk verschillende werken, die in openbare musea belandden.

Het gebouw ligt in het westelijke deel van het historische centrum en is bereikbaar met openbaar vervoer. Bezoekers moeten controleren wanneer religieuze diensten plaatsvinden om de beste tijden voor verkenning te vinden.

De kerk werd in 1485 begonnen met 100 dukaten van het stadsbestuur en verder gefinancierd met boetes die werden opgelegd aan slagers die de hygiëneregels overtraden. De wapenschilden van de schenkende families zijn in de apsiskalot naast het stadswapen geschilderd, en hun grafschriften zijn in de kerk bewaard.