Pescaia di San Niccolò, Middeleeuwse stuw aan de Arno, Florence, Italië

De Pescaia di San Niccolò is een middeleeuwse stuwdam die zich over de Arno uitstrekt en functioneert als een waterbeheersingsstructuur met barrières en kanalen. De constructie reguleert de waterstroom door meerdere openingen en stuurt het water in verschillende richtingen naar behoefte.

De Pescaia di San Niccolò werd gebouwd als verdedigingswerk: het blokkeerde vijandelijke boten van stroomopwaarts en verlengde de muren tussen de Torre della Zecca Vecchia en de Torre di San Niccolò, terwijl de Pescaia di Santa Rosa stroomafwaarts hetzelfde doel diende. Hij regelde ook het waterpeil voor molens, looierijen, ververijen en de Zecca. Een verborgen doorgang, nu onder water en onbegaanbaar, verbond ooit beide oevers.

De naam van de stuw komt van de aangrenzende wijk San Niccolò, en het gereguleerde water voedde de molens, volmolens, looierijen, ververijen en de machines van de Zecca, de stedelijke munt. Een verborgen doorgang binnenin, nu onder water en onbegaanbaar, verbond vroeger heimelijk de twee oevers. Nog steeds regelt de stuw het water en verrijkt het met zuurstof voor de riviervis.

De pescaia ligt in de Arno tussen de Ponte di San Niccolò en de Ponte alle Grazie; vanaf deze twee bruggen zie je het beste hoe ver ze reikt en waar het water door de openingen stroomt. Beide oevers zijn openbaar en te voet begaanbaar. De verborgen doorgang in het bouwwerk staat onder water en is niet toegankelijk.

In de buurt zijn overblijfselen van de Isola dei Cocomeri, een voormalig riviereiland dat historisch invloed had op lokale waterbeheersingsstrategieën. Dit eiland is nu grotendeels verdwenen, maar de geschiedenis ervan laat zien hoe de rivier de stadsontwikkeling vormde.