Villa Volpicelli, Monumentale zeevilla in Posillipo, Italië

Villa Volpicelli is een monumentaal gebouw in Posillipo met twee ronde getande torens, een aan elk uiteinde, verbonden door een middenblok. De torens en het bovenste deel van het middenblok zijn zalmroze, het onderste middenstuk is grijze steen. De linker toren heeft een witte balkonring aan de voet, spitsboogvensters met witte omlijsting en twee ovale vensters bij de top; onderaan liggen grijze stenen muren met een boogdeur.

Het versterkte paleis van Pietro Santacroce, met zijn hoge cilindrische toren, is herkenbaar op Baratta's veduta van 1629. Als staatsbezit kreeg het de bijnaam "het fort" of "het torentje"; Giovanni Carafa's kaart van 1775 vermeldt het als "Cas. di Schitella e Fortino appresso", ter herinnering aan het gebruik door de prinsen van Ischitella. In 1884 kocht Raffaele Volpicelli, een welgestelde kolenhandelaar, het complex en gaf opdracht tot renovaties die het oorspronkelijke uiterlijk moesten herstellen.

De villa staat bekend als Palazzo Palladini dankzij de tv-serie Un Posto al Sole, die hier sinds 2004 buitenscènes filmt. Deze televisieve aanwezigheid heeft de locatie wijdverspreide bekendheid bezorgd.

De woning is bereikbaar via Via Ferdinando Russo vanaf Via Posillipo, een pad dat de heuvelige zone direct met de kust verbindt. Deze route biedt duidelijke oriëntatie om de locatie te vinden.

De tuin, verborgen achter een omheiningsmuur, loopt naar de zee en grenst aan het landgoed van Villa Rosebery, een van de officiële residenties van de Italiaanse president. Sinds 2004 dient het gebouw als buitenkant van Palazzo Palladini in de Rai 3-soap Un posto al sole; eerder werden de buitenopnamen gemaakt bij Villa Rocca Matilde, een ander gebouw in Posillipo.