Villa Saluzzo Bombrini, Adellijke residentie uit de 16e eeuw in de wijk Albaro, Genua, Italië.

Villa Saluzzo Bombrini, il Paradiso genoemd, ligt hoger dan de andere villa's van Albaro op de kruising van de Via Albaro en de Via Francesco Pozzo. Andrea Ceresola, il Vannone genoemd, gaf haar een langwerpig rechthoekig bouwlichaam in plaats van de toen in Genua gangbare kubische, door pilasters in drieën verdeelde opzet, met een dubbele hoekloggia; de westelijke loopt over de hele diepte van het gebouw. De bleekroze en crème gevel toont twee bovenverdiepingen met open arcaden op slanke zuilen boven een uitspringende kroonlijst en plat dak, en een terras met balustrade en stenen trappen loopt af naar een tuin met dichte hagen en een fontein met grote bronzen kikkers.

De villa werd in 1590 ontworpen door architect Andrea Ceresola als zomerverblijf voor de familie Saluzzo. In 1886 ging het eigendom over naar de familie Bombrini, die het gebouw de tweede helft van zijn huidige naam gaf.

De binnenmuren zijn versierd met fresco's van Giovanni Andrea Ansaldo, Lazzaro Tavarone en Bernardo Castello, die het atrium, de centrale zaal en de loggia's bedekken. Deze schilderingen geven een goed beeld van hoe welgestelde Genuese families hun privéwoningen lieten versieren.

De villa is privé en niet te bezoeken; ze was maar één keer openbaar toegankelijk, tijdens de FAI-voorjaarsdagen van 24 en 25 maart 2007. Ze staat op de kruising van de Via Albaro en de Via Francesco Pozzo, hoger dan de andere villa's van Albaro, zodat men ze vanaf de straat en vanaf de lager gelegen tuinas ziet. De toegangsas naar de villa ligt iets verschoven ten opzichte van het hoofdportaal.

Zanger-songwriter Fabrizio De André woonde van 1959 tot 1995 in een van de drie appartementen van de villa en schreef hier veel van zijn vroege liedjes. Deze band met een van Italies meest geliefde liedjesschrijvers maakt het gebouw tot een bezienswaardigheid voor muziekliefhebbers die Genua bezoeken.