Villa Ricciardi, Privévilla in Vomero district, Napels, Italië.

Villa Ricciardi is een neoklassieke villa in de wijk Vomero in Napels, rond 1817 gebouwd op grond die aan de camaldulenzer- en dominicaner monniken was ontnomen. Haar park is nu veel kleiner dan de tuinen, bekend als Hortus Camaldulensis, die van de Camaldoli tot Soccavo reikten. Sinds 1956 huisvest ze het Istituto per non vedenti Domenico Martuscelli en ze staat op de kruising van via Cilea, via Santo Stefano en via San Domenico.

Villa Ricciardi werd rond 1817 gebouwd voor Francesco Ricciardi, een advocaat uit Pistoia en minister van Joachim Murat, die hem de titel graaf van Camaldoli verleende, op grond die aan kamaldulenzermonniken en dominicanen was ontnomen. Op 15 mei 1848 plunderden bourbongezinden de villa en staken de bibliotheek met 15.000 banden en handschriften in brand. Van 1949 tot 1952 woonde de Hongaarse schrijver Sándor Márai er; sinds 1956 is het de zetel van het Istituto per non vedenti Domenico Martuscelli.

De naam van de villa komt van Francesco Ricciardi, een uit Pistoia afkomstige advocaat en minister van Joachim Murat, die haar rond 1817 liet bouwen op grond die aan de kamaldulenzermonniken en dominicanen was ontnomen. Vóór 1848 bracht de salon, geleid door Giuseppe Ricciardi en Luisa Granito, Napolitaanse en buitenlandse intellectuelen samen; de dichter Angelo Maria Ricci wijdde een gedicht aan de villa.

Villa Ricciardi huisvest sinds 1956 het Istituto per non vedenti Domenico Martuscelli en is dus geen hotel. Het park is veel kleiner dan de oorspronkelijke tuinen. De villa staat op de kruising van de via Cilea, de via Santo Stefano en de via San Domenico; vóór de aanleg van de via Cilea in 1949 was de oude Via del Vomero, nu via Belvedere, de enige toegangsweg.

Van 1949 tot 1952 was de villa de woonplaats van de Hongaarse schrijver Sándor Márai, die emigreerde nadat de communisten in zijn land aan de macht kwamen. Sinds 1956 huist het gebouw het Istituto per non vedenti Domenico Martuscelli, een instituut voor blinden.