Villa Mirabellino, Neoclassicistische villa in Parco di Monza, Italië

Villa Mirabellino is een neoklassiek gebouw in het Park van Monza met een U-vormige structuur waarbij een centraal tweelaags gebouw wordt geflankeerd door lagere zijvleugels. Dorische zuilen sieren de oostgevel en geven het gebouw klassieke verhoudingen en evenwicht.

Kardinaal Angelo Maria Durini liet de villa in 1776 door Giulio Galliori bouwen om gasten van zijn literaire kring te huisvesten, en noemde haar Mirabellino als kleinere dépendance van zijn ertegenover gelegen Villa Mirabello. In 1805 onteigende de Franse regering beide Durini-eigendommen voor het park van de Villa Reale; Eugène de Beauharnais liet het interieur vernieuwen, voegde een tuinhuis en kinderspelen toe en schonk haar aan zijn vrouw Augusta van Beieren, die haar Villa Augusta noemde.

De naam Mirabellino duidt op de kleinere dépendance van de Villa Mirabello van kardinaal Angelo Maria Durini, die er tegenover ligt in het park. Durini gebruikte haar voor zomerse diners en gesprekken met gasten van zijn literaire kring. In 1805 doopte Eugène de Beauharnais haar om tot Villa Augusta, naar zijn vrouw die er vaak verbleef.

De villa staat niet leeg: na als school te hebben gediend, huisvestte ze een vakbondscentrum, en voor het portaal van de erekoer werd een jeu-de-boulesbaan aangelegd. Je bereikt haar te voet door het Parco di Monza, waarvan de paden haar verbinden met Villa Mirabello en de Villa Reale. Een groen metalen hek en een stenen pijler scheiden haar van het parkpad.

De twee villa's liggen tegenover elkaar op een helling, en Giulio Galliori bouwde de nieuwere als spiegelbeeld van de oudere: de U-vormige vleugels wijzen in tegengestelde richtingen, naar het voorbeeld van het Obere en Untere Belvedere in Wenen. De verbindende haagbeukenlaan bestaat nog.