Teatro del popolo Trianon Viviani, Theater in Forcella wijk, Napels, Italië

Het Teatro Trianon Viviani is een zaal met 530 plaatsen in de wijk Forcella in Napels, aan de Piazza Vincenzo Calenda bij Castel Capuano. Het heeft de klassieke vorm van een Italiaans rangtheater met drie rijen loges. Bij de werkzaamheden van 2000 tot 2002 kwamen in de zaal de Griekse resten van de Torre della Sirena tevoorschijn, een toren uit de 4e–3e eeuw v.Chr., de enige die in Campania nog overeind staat.

Het theater werd op 8 november 1911 geopend in de wijk Forcella; eigenaar was Amadio Salsi, en de openingvoorstelling had Vincenzo Scarpetta in de rol van don Felice Sciosciammocca in de komedie Miseria e nobiltà van zijn vader Eduardo Scarpetta. In 1923 gekocht door Giuseppe De Simone en Gennaro De Falco, kwam het in 1940 in handen van Gustavo Cuccurullo, die het in 1947 omvormde tot bioscoop met de naam Splendore. Op 7 december 2002 bracht een gelijknamige achterneef, Gustavo Cuccurullo, het terug naar zijn theatrale bestemming onder de naam Trianon, met als opening Raffaele Viviani's Eden Teatro geregisseerd door Roberto De Simone. In april 2006 werd het openbaar en aan Viviani gewijd.

Het theater is gewijd aan het Napolitaanse lied en draagt sinds het in 2006 een openbaar theater werd de naam van toneelschrijver en acteur Raffaele Viviani. In de jaren vijftig en zestig vond in de zaal het Piedigrotta-festival plaats, met optredens van Sergio Bruni, Mario Trevi en Pino Mauro. Het programma combineert nog steeds het klassieke repertoire met hedendaagse Napolitaanse muziek.

De zaal biedt 530 plaatsen in de klassieke Italiaanse vorm met drie rangen loges, en de klimaatregeling maakt het hele jaar door programmering mogelijk. In de parterre zijn de Griekse resten van de Torre della Sirena (4e–3e eeuw v.Chr.) te zien, de enige nog overeind staande toren in Campania. Andere zalen dienen voor tentoonstellingen, seminars en congressen.

Het gebouw bewaart een van de laatste wachttorens van Napels, verbonden met de legende van de zeemeermin Parthenope, naar wie de oude stad werd genoemd. Deze toren is een tastbare deel van de antieke verleden van de stad geweven in een modern cultureel centrum.