Embriaci Tower, Middeleeuwse toren in historisch centrum, Genua, Italië.

De Torre degli Embriaci is een middeleeuwse toren in het historische centrum van Genua en een van de weinige die nog op zijn oorspronkelijke hoogte staat. Hij is opgetrokken uit grote, ruw gehouwen stenen blokken en steekt duidelijk boven de omliggende gebouwen uit, met smalle openingen in de dikke muren.

De toren werd gebouwd in de loop van de 12e eeuw, toen adellijke families in Genua met elkaar wedijverden door hoge torens door de hele stad op te trekken om hun macht te tonen. Een stedelijk edict uit 1196 dwong de meeste van die torens te worden verlaagd, maar deze mocht zijn volledige hoogte behouden.

De Genuese geschiedschrijving schrijft de toren toe aan de familie Castro, niet aan de Embriaci; recent onderzoek plaatst de eigenlijke Embriaci-toren aan de Piazza di Santa Maria in Passione. Een gedenkplaat die Ludovica Brignole-Sale in 1869 aan de voet liet aanbrengen, vermeldt dat de toren van 165 palmen hoog gespaard bleef bij het edict van 1196. Hij ging over van de Castro op de Cattanei en daarna op de Sale.

De toren staat in de smalle steegjes van het middeleeuwse stadscentrum, een UNESCO-werelderfgoed dat alleen te voet kan worden verkend. Hij is van buitenaf zichtbaar en het beste te zien vanuit de kleine open ruimtes in de buurt, want de krappe straatjes bieden niet altijd een volledig zicht.

Aan het overleven van de toren herinnert een plaat die in 1869 op last van Ludovica Brignole-Sale, toen eigenares van het gebouw, aan de voet werd aangebracht. Zij vermeldt dat de toren, 165 palmen hoog, gespaard bleef toen podestà Drudo Marcellino in 1196 beval dat geen toren hoger dan 80 palmen mocht zijn. De restauratie van 1926 door Orlando Grosso herbouwde het bovenste deel en voegde de Welfische kantelen toe, die niet bij de middeleeuwse structuur horen.