Tomb of Priscilla, Antiek Romeins graf aan de Via Appia Antica, Rome, Italië

Het Graf van Priscilla is een funerair monument uit de eerste eeuw aan de Via Appia Antica, tegenover de kerk Domine Quo Vadis. Op een vierkante sokkel van travertijnblokken stonden vroeger twee gestapelde cilindrische trommels in opus mixtum en opus reticulatum, de bovenste met 13 nissen voor standbeelden. De grafkamer met tongewelf, bereikbaar via een gang die nu uitkomt in de kelder van een aangrenzend huis, had drie nissen voor sarcofagen.

Het monument werd gebouwd in de 1e eeuw voor Priscilla, echtgenote van Titus Flavius Abascanto, een vrijgelatene die onder keizer Domitianus diende. In de Middeleeuwen werd het omgevormd tot een vesting die eerst door de graven van Tusculum en later door de familie Caetani werd beheerst.

Het graf is geïdentificeerd dank zij het vijfde boek van Statius' Silvae, dat Priscilla's begrafenis beschrijft: zij werd op bevel van Abascanto niet gecremeerd maar gebalsemd, in Tyrisch purper gewikkeld en in een marmeren sarcofaag gelegd. Een in 1773 bij het mausoleum gevonden marmeren plaat voor de slaaf Aphrodisius, opgericht door grafwachter Epaphroditus, wordt in Ferrara bewaard.

Toegang tot de grafkamer gebeurt via een gang in de kelder van een aangrenzend huis langs de antieke Appische Weg. De ondergrondse passage vereist voorzichtigheid vanwege beperkte ruimten en oneffen vloeren.

De identificatie van het graf berust op een passage in Statius' Silvae (boek V), die Priscilla's begrafenis beschrijft en meldt dat zij op bevel van Abascantus werd gebalsemd in plaats van gecremeerd. Een in 1773 bij het mausoleum gevonden marmeren plaat, door grafwachter Epaphroditus aan de slaaf Aphrodisius gewijd, bevindt zich in het lapidarium van Ferrara.