Abbazia di San Salvatore Maggiore, Benedictijnse abdij in Concerviano, Italië

San Salvatore Maggiore is een voormalige benedictijnerabdij op het plateau van de Monte Letenano in de frazione Pratoianni van Concerviano, gebouwd op de resten van een Romeinse villa. De Lapide di Sesto Tadio, deel van een hergebruikte Romeinse sarcofaag, dient als bassin van een fontein binnen het complex, en in de muren zijn bouwsporen van de villa bewaard. De abdij ligt aan de weg die Niccolò Persichetti als de Via Caecilia aanwees.

De abdij werd in 735 gesticht en ontwikkelde zich onder Karel de Grote tot een keizerlijk klooster met aanzienlijk politiek gewicht. Paus Paschalis I verleende het later relikwieën van Sint Hippolytus, wat zijn spirituele autoriteit in de hele regio verhief.

De titel van abt van San Salvatore Maggiore overleefde de opheffing van de abdij in 1629 en ging in 1841 over naar de bisschop van Poggio Mirteto; sinds 1925 voert de bisschop van Rieti hem. Het dichtstbijzijnde dorp is Vaccareccia in de frazione Pratoianni van de gemeente Concerviano.

De abdij ligt tussen de dalen van de rivieren de Salto en Turano en is toegankelijk via een geasfalteerde weg geschikt voor auto's. Een bezoek maakt eenvoudige verkenning van het terrein en de gebouwen mogelijk, hoewel sommige gebieden voorzichtige navigatie kunnen vereisen afhankelijk van de huidige omstandigheden.

Het archief van de abdij is verdwenen; de geschiedenis werd gereconstrueerd uit de archieven van de nabije abdij van Farfa. Een Romeinse grafplaat, de Lapide di Sesto Tadio, werd hergebruikt als bassin van een fontein in het complex; sommige onderzoekers verbinden de plek met de villa van senator Tadio Nepote.