Ravella, Beek in Castelmarte, Italië

De Ravella is een kleine beek die door Castelmarte in de provincie Como stroomt, waarin zich een zacht verval in het terrein aftekent. Het waterloopje doorsnijdt het groene platteland en vormt een natuurlijk element in het lokale landschap.

De naam Ravella komt mogelijk van rapa of rava, wat aardverschuiving betekent, op zijn beurt van grava, een Keltisch woord voor grind. In 1936 trad de beek na zware regen op verschillende plaatsen buiten haar oevers en verwoestte de drie bruggen op de weg naar het heiligdom San Miro en een villa op de rechteroever bij Gajum. Francesco Cherubini situeerde de noordgrens van de Brianza bij Val Ravella en Valmadrera.

De naam Ravella komt mogelijk van rapa of rava, aardverschuiving, op zijn beurt van grava, een Keltisch woord voor grind. De beek loopt door Canzo en mondt bij het gelijknamige gehucht van Castelmarte uit in de Lambro. Een zijbeek voegt zich eronder de kluis San Miro bij, een andere in het Canzose gehucht Cuntrada da San Mirètt.

Het geologisch en natuurhistorisch pad Giorgio Achermann loopt van Canzo door de Val Ravella, langs de kluis van San Miro en verder over de rechteroever tot Terza Alpe, net onder de bronnen. Het bovenste deel ligt in het natuurreservaat Sasso Malascarpa en het bos van de Corni di Canzo; het didactisch museum van ERSAF in Prim'alpe toont fauna, geologie en plantkunde van het gebied.

Langs het geologische pad Giorgio Achermann in het Val Ravella liggen zwerfkeien die de gletsjer tijdens de laatste ijstijd achterliet, waaronder grote groenachtige blokken serpentiniet en serizzo. De linkerkant van het dal wordt beheerst door de Ceppo dell'Angua, in dialect Scalfin del diavul, gevormd door subverticale banken Conchodon-dolomiet.