Riserva naturale orientata Biviere di Gela, Natuurreservaat met kustmeer in Gela, Sicilië, Italië

Riserva naturale orientata Biviere di Gela is een ondiep kustmeer, een relict ingebed tussen de duinen van de Golf van Gela op slechts 1,5 km van de zee, die het meer vroeger grotendeels voedde. Het meer ligt volledig op het grondgebied van de gemeente Gela en wordt omzoomd door rietvelden van Phragmites australis en Scirpus-soorten.

Plinius de Oudere noemde het meer Cocanico, waar zout op de oevers werd gedroogd. Tot de 16e eeuw was het gebied een brak moeras; begin 17e eeuw maakte hertog Giovanni di Aragona er een zoetwatermeer van door het ondergronds met de rivier de Dirillo te verbinden. Tot het midden van de 20e eeuw was het een jacht- en visreservaat; in 1991 werd het een Ramsar-gebied en in 1997 een regionaal natuurreservaat.

De zwarte ibis, in het Italiaans Mignattaio, is het symbool van het reservaat. Het rietmoeras herbergt ook kwakken en roerdompen, die moeilijk te zien zijn omdat ze in de schemering actief zijn. Het bezoekerscentrum en de observatiehutten werden gefinancierd door de Europese Gemeenschap.

Het reservaat heeft een parkeerplaats bij de ingang, een bezoekerscentrum, ingerichte zones, paden en observatiehutten, gebouwd met financiering van de Europese Gemeenschap. Het meer ligt ongeveer 1,5 km van de zee, volledig op het grondgebied van Gela. De zwarte ibis is het symbool van het reservaat.

De zwarte ibis (Plegadis falcinellus) is het symbool van het reservaat, en de zeldzame witoogeend (Aythya nyroca), een van de vier meest bedreigde Italiaanse soorten, is hier sporadisch waargenomen. Meer dan 200 vogelsoorten gebruiken het meer, en de kwak (Nycticorax nycticorax) is nachtactief en daardoor overdag moeilijker te zien.