Riserva naturale dei Ciciu del Villar, Regionaal natuurreservaat in Villar San Costanzo, Italië.

Ciciu del Villar is een regionaal natuurreservaat van 64 hectare op de helling Costa Pragamonti in het Val Maira, tussen 650 en 950 m, aan de voet van de Monte San Bernardo. De erosiekolommen, in het Piëmontees ciciu genoemd, zijn lichtbeige aarden halzen met donkerdere, afgeronde gneisblokken erbovenop die als paraplu's overhangen. Een telling door Alberto Costamagna in 2000 leverde 479 exemplaren op ongeveer 0,25 km² op, meestal minder dan 2 m hoog, tussen tamme kastanjes en donzige eiken.

Het reservaat werd in 1989 ingesteld en wordt beheerd door de Ente di gestione del Parco naturale del Marguareis. De erosiekolommen ontstonden na de laatste ijstijd, toen smeltwater van de beek Faussimagna aan de voet van de Monte San Bernardo ijzerhoudend puin afzette; latere opheffing en erosie legden de met blokken bedekte zuilen bloot. Een telling uit 2000 door Alberto Costamagna van de Universiteit van Turijn leverde 479 formaties op ongeveer 25 hectare op.

De naam ciciu komt uit het Piëmontees en betekent pop of marionet. De bewoners verklaarden de zuilen als het werk van betovering of van een wonder: de meest verspreide legende vertelt dat de rond 303-305 gemartelde Romeinse legionair San Costanzo op de Monte San Bernardo zijn achtervolgers vervloekte en in steen veranderde. Op de plek van zijn dood verrees in de 12e eeuw een heiligdom.

Bezoekers moeten contact opnemen met het toeristisch bureau Pro Villar op het Piazza Giovanni Giolitti om rondleidingen in het reservaat in te plannen. Een begeleide wandeling is de aanbevolen manier om de formaties veilig te verkennen.

De telling van 2000 door Alberto Costamagna van de Universiteit van Turijn leverde 479 zuilen op ongeveer 0,25 km² op. De hoezen bestaan uit gneis van het Dora-Maira-massief, de voeten voor circa 90% uit klei en zand, rood gekleurd door ijzeroxide. Sommige halen 10 m, de meeste blijven onder 2 m.