Santuario di San Francesco da Paola, Kleine basiliek en bedevaartskerk in San Teodoro, Genua, Italië

San Francesco da Paola is een kerk in Genua gelegen op een heuvel met uitzicht op de haven van de stad. Het gebouw heeft drie schepen, een groot klooster versierd met fresco's en verschillende kapellen die de binnenkant in verschillende zones verdelen.

De kerk werd eind 15e eeuw gebouwd op een stuk grond dat de edelman Ludovico Centurione in 1487 kocht om er een klooster van de Miniemen, de door Franciscus van Paola gestichte orde, te vestigen; volgens de overlevering wees de heilige zelf in 1483, op doorreis in Genua, de heuvel aan. In de 17e eeuw werd ze op initiatief van Veronica Spinola, prinses van Molfetta, volledig in haar huidige vorm herbouwd. In de 19e eeuw onteigende de Savoyse regering het klooster, dat later naar de orde terugkeerde; Pius XI verhief het heiligdom in 1930 tot basilica minor, en na zware bomschade in de Tweede Wereldoorlog waren de restauraties pas in 1970 voltooid.

De kerk wordt ook wel het „heiligdom van de zeelieden” genoemd omdat ze is gewijd aan de heilige Franciscus van Paola, beschermheilige van de zeevaarders. In het glazen atrium zien bezoekers talrijke ex-voto's die zeelieden door de eeuwen heen hebben aangeboden, een standbeeld van de heilige en een groot anker dat de Associazione nazionale marinai d'Italia in 2002 schonk. Elke avond bij schemering luidt de in 1930 op de klokkentoren geplaatste „zeeklok” langzaam ter nagedachtenis aan de op zee omgekomen zeelieden.

Het heiligdom ligt op 132 m hoogte op een heuvel in San Teodoro en is met de auto bereikbaar via de via Bologna. De traditionele route is de brede, met baksteen geplaveide salita San Francesco da Paola uit de 19e eeuw, met langs de randen de kruiswegstaties; zij verving een steiler en smaller pad dat deels overeenkomt met de huidige salita del Passero.

In het atrium hangt een groot anker dat de Associazione Nazionale Marinai d'Italia in 2002 schonk, naast de ex-voto's die zeelieden door de eeuwen heen achterlieten. Op de klokkentoren werd op 25 mei 1930 een "zeeklok" geplaatst; elke avond bij schemering luidt ze langzaam ter nagedachtenis aan op zee omgekomen zeelieden.