Pieve di San Paolo

De Pieve di San Paolo is een Romaanse kerk in Capannori met drie zijbeuken, een puntdakvormige gevel, pilasters en neoclassieke elementen aan de zijkanten met een klokkentoren aan de voorkant. Het gebouw staat verhoogd, een meter boven straatniveau, om bescherming te bieden tegen overstromingen van de nabijgelegen rivier de Serchio.

De kerk werd voor het eerst in 779 gedocumenteerd als Plebs S. Pauli de Gurgite en onderging vernietiging door de Goten rond 405, gevolgd door herhaalde renovaties door de eeuwen heen. De klokkentoren dateert uit 1246, terwijl uitgebreide restauraties de structuur geleidelijk moderniseerden.

Het hoofdaltaar, gemaakt van wit en geel marmer uit Carrara en gebouwd in 1733, bevat belangrijke kunstwerken, waaronder schilderijen van Agostino Marti die verschillende heiligen afbeelden. Deze werken weerspiegelen de religieuze tradities en spirituele identiteit die de gemeenschap door de eeuwen heen heeft gekoesterd.

De toegang vereist het beklimmen van trappen omdat het gebouw verhoogd is voor overstromingspreventie, wat bezoekers met mobiliteitsproblemen van tevoren moeten weten. Early morning light biedt de beste kijkvoorwaarden om de Romaanse gevel en architecturale details duidelijk te zien.

De vijf klokken in de toren variëren in grootte, en de grootste vereiste drie personen die samen werkten om deze correct te laten luiden, wat de fysieke inspanning weerspiegelt. Dit detail onthult hoe centraal klokluiden voor het gemeenschapsleven was en hoe mensen hun inspanningen coördineerden om geluid in de omliggende gebied te creëren.