Ponte sul Taro, Stenen brug in Ponte Taro, Italië
De brug over de Taro is een baksteen- en steenconstructie met 20 bogen die de Via Emilia over de rivier de Taro draagt, tussen Parma, Noceto en Fontevivo. Met 565,5 meter was zij bij de opening in 1821 de langste brug van Europa. De pijlers hebben openingen van 4 meter diameter om het gewicht te verminderen, en vier rivierbeelden staan aan de uiteinden.
Hertogin Marie Louise gaf in 1816 opdracht voor deze permanente brug, met ingenieurs Antonio Cocconcelli en Giambattista Ferrari die het voltooiing in 1821 superviseerden. Het project voortvloeide uit een behoefte om verbindingen tussen omliggende gemeenten te versterken.
Sculpturen van Giuseppe Carra versieren de brug en stellen vier rivieren van de regio voor: Parma, Taro, Enza en Stirone. Deze stenen figuren vertellen het verhaal van de waterlopen die het landschap vormen.
De constructie loopt langs de Via Emilia Ovest en dient als belangrijk kruispunt voor voertuigen en voetgangers. Het verkeer kan druk zijn tijdens spitsuren, dus zorg voor tijd als je van plan bent om te voet over te steken.
De constructie werd gebouwd op funderingen van eerdere brugconstructies die teruggaan tot Romeinse tijden. Deze historische stratificatie onder het moderne metselwerk toont hoe de plaats eeuwenlang als kruispunt heeft gediend.
De community van nieuwsgierige reizigers
AroundUs brengt duizenden geselecteerde plaatsen, lokale tips en verborgen pareltjes samen, dagelijks verrijkt door meer dan 92.882 bijdragers wereldwijd.
