Bridge of san giorgio, Middeleeuwse stenen brug in centraal Mantua, Italië.

De Ponte di San Giorgio is een gemetselde brug over het Lago di Mezzo in Mantua, die dit meer van het Lago Inferiore scheidt. Zij verving een houten bouwwerk uit 1198-1199 van ingenieur Alberto Pitentino en werd eind 14e eeuw door Ludovico Gonzaga in steen herbouwd. In 1922 werden de bogen ingegraven en de ophaalbrug verwijderd, wat de huidige oversteek opleverde.

De brug werd eerst in hout gebouwd in 1198-1199 als onderdeel van de waterbouwkundige werken van ingenieur Alberto Pitentino die de meren van Mantua schiepen. Eind 14e eeuw liet Ludovico Gonzaga haar in metselwerk herbouwen, waardoor het Lago di Mezzo van het Lago Inferiore werd gescheiden. Een later toegevoegd dak werd op 25 september 1634 afgebroken na schade tijdens het beleg door landsknechten in 1630. In 1922 werden de bogen bedolven en werd de ophaalbrug vervangen door de huidige constructie.

De brug staat op de achtergrond van Andrea Mantegna's Dood van de Maagd (1460-1461), nu in het Prado, en van Rubens' Zelfportret met vrienden in Mantua (1602-1606) in het Wallraf-Richartz-Museum in Keulen. Een gedenkplaat uit 1417 in het museum van het Dogepaleis getuigt dat de brug overdekt was.

De brug voert de weg over het Lago di Mezzo, tussen het centrum en de wijk San Giorgio. De bogen werden in 1922 gedempt en de ophaalbrug die boten tussen het middelste en het lagere meer doorliet werd verwijderd; de oversteek is nu een vaste rijweg die voetgangers met verkeer delen.

De brug staat op de achtergrond van Andrea Mantegna's Dood van de Maagd (1460–1461), nu in het Prado in Madrid, en ook in Rubens' Zelfportret met vrienden in Mantua (1602–1606), bewaard in Keulen. In 1922 werden de bogen ingegraven en werd de ophaalbrug verwijderd die boten tussen het Lago di Mezzo en het Lago Inferiore liet doorvaren.