Palazzo Giacomo Lomellini, UNESCO Werelderfgoedpaleis in Genua, Italië

Het Palazzo Giacomo Lomellini aan Largo Zecca 2 werd tussen 1619 en 1623 herbouwd door Giacomo Lomellini, de latere doge van Genua, door twee familiebezittingen samen te voegen. Plattegrond en gevel streven ostentatief naar symmetrie, en een triforiumbinnenplaats vormt een koninklijke entree die eindigt bij een kleine nymphaeum, nu verdwenen maar deels zichtbaar in de Rubens-uitgave.

De bouw vond plaats tussen 1619 en 1623 in opdracht van Giacomo Lomellini, die later van 1625 tot 1627 als Doge diende. Het paleis werd gebouwd in een periode waarin Genua zijn macht en welvaart consolideerde door middel van handel en politieke allianties.

De binnenmuren vertonen fresco's van Domenico Fiasella die scènes uit het verhaal van Esther uitbeelden, wat de politieke strijd en externe druk weerspiegelt die het Genovese leiderschap bepaalden. Deze geschilderde scènes documenteren de conflicten en onderhandelingen die de machtsverhoudingen vormgaven.

Het gebouw dient sinds 1945 als militair hoofdkwartier en is niet opengesteld voor het publiek. Bezoekers kunnen de gevel en buitenkant van Largo Zecca bekijken om de architecturale kenmerken van het paleis vanaf straatniveau te waarderen.

De hoek die werd verwijderd om de straat tussen Largo della Zecca en Piazza della Nunziata te verbreden, werd afgesneden nadat de stad Genua het paleis in 1897 van Fausto Patrone kocht, niet in 1927. In 1923 liet Antonio Orazio Quinzio juist de loggia-binnenplaats dichtmetselen, met twee zuilen en nieuwe gewelven.