Piazza Italia, Centraal plein in Reggio Calabria, Italië.

Piazza Italia, officieel Piazza Vittorio Emanuele II, is een plein met vierkante plattegrond in Reggio Calabria waarvan de zuidoostzijde uitkomt op de Corso Garibaldi; het ligt schuin ten opzichte van de windstreken. Institutionele gebouwen staan eraan: Palazzo San Giorgio (gemeentehuis) in het noordoosten, Palazzo del Governo (prefectuur) in het noordwesten, Palazzo Melissari-Musitano in het zuidoosten en Palazzo Foti (provincie) in het zuidwesten. In het midden staat het beeld van Italia in wit Carrara-marmer van Rocco Larussa, geplaatst in 1868.

In de Aragonese periode heette het plein Tocco Piccolo, waar de burgemeester van adellijke afkomst werd gekozen, terwijl de andere twee burgemeesters bij de kathedraal, op het Tocco Grande, werden gekozen. Na de aardbeving van 1783 werd het aangelegd volgens het ontwerp van Giovan Battista Mori. In 1860 werd het Bourbonmonument neergehaald en kreeg het plein de naam Vittorio Emanuele II; na de aardbeving van 1908 werd het herbouwd volgens het plan van Pietro De Nava, met wijzigingen in 1914.

De volksnaam van het plein komt van het beeld van Italia in wit Carrara-marmer van Rocco Larussa, dat in 1868 in het midden werd geplaatst. Bewoners noemden het ook piazza 'Ndagghi, een plek om te verpozen, en piazza Mercato onder Frans bewind.

Het plein opent met zijn zuidoostzijde naar de Corso Garibaldi en volgt de plattegrond van het historische centrum, schuin ten opzichte van de windstreken. De opgravingen van 2000-2004 in het zuidoostelijke deel bereikten ongeveer zes meter stratigrafie onder de huidige bestrating.

Opgravingen tussen 2000 en 2004 in het zuidoostelijke deel legden ongeveer zes meter stratigrafie en elf bouwfasen bloot, van een stenen muurstructuur uit de 8e eeuw v.Chr. tot een Romeinse basilica-weg die aansluit bij de huidige Corso Garibaldi.