Pania della Croce, Bergtop in Toscane, Italië

Pania della Croce is de hoogste top van de Panie-groep in de Apuaanse Alpen, een kalksteengebergte in Toscane, met een hoogte van 1858 meter. De rotswanden vallen aan alle kanten steil naar beneden, wat de piek een scherp, getand profiel geeft dat goed zichtbaar is vanuit de dalen.

De paden over de hellingen van Pania della Croce zijn door eeuwen heen aangelegd door herders, houthakkers en mensen die marmer droegen vanuit de nabijgelegen groeven. In de 19e eeuw begonnen bergbeklimmers en natuuronderzoekers de top systematischer te verkennen, wat leidde tot de routes die er nu zijn.

De naam komt van "Pietrapana", van het Latijnse "Petrae Apuanae", de bergen van de Apuani, een Ligurisch volk dat hier negen eeuwen woonde. Dante noemt de top "Pietrapana" in Inferno XXXII: het ijs van de Cocytus zou niet breken als de Monte Tambura en de Pania erop neerstortten. Boccaccio noemt hem "Pietra Apuana Mons" in De Montibus, en Ariosto, van 1522 tot 1525 gouverneur van de Garfagnana, schreef over de "nuda Pania".

De beklimming van Pania della Croce vraagt om stevige schoenen en een redelijke conditie, want de paden zijn steil en het terrein is rotsachtig. Een berghut onderweg biedt een goede rustplaats en is handig als uitvalsbasis voor wie de klim over twee dagen wil verdelen.

Dante noemt de berg in Inferno, zang XXXII, als "Pietrapana" bij de beschrijving van het ijs van de Cocytus. Boccaccio noemt hem "Pietra Apuana Mons" in De Montibus, en Ariosto, van 1522 tot 1525 gouverneur van de Garfagnana, schreef over de "nuda Pania". De naam komt van "Petrae Apuanae", de bergen van de Apuani.