Palazzo Corner Mocenigo, Renaissancepaleis in San Polo, Venetië, Italië

Het Palazzo Corner Mocenigo staat in de noordwesthoek van het Campo San Polo: de rechter zijgevel en de achtergevel kijken uit op het plein, de hoofdgevel op het Rio San Polo. Het gebouw beslaat een onregelmatig perceel van ongeveer 48 bij 20,5 meter en reikt tot circa 24 meter aan de gootlijst, waarmee het een van de grootste paleizen van Venetië is. Het telt zes verdiepingen: drie hoofdverdiepingen (pé pian, eerste en tweede soler), elk met een verborgen tussenverdieping in de twee edele verdiepingen, plus een attic onder het brede dak. De watergevel oogt zeer hoog voor zijn smalle front; de meer versierde zijde aan het plein toont overlappende driedubbele vensters, rustiek metselwerk en hoekstenen.

Een 14e-eeuws huis op deze plek brandde in 1535 af; Giovanni Corner gaf Michele Sanmicheli de opdracht tot herbouw, met werken van 1551 tot 1564. De familie Corner behield het paleis tot het huwelijk van Laura Corner met Alvise Mocenigo in 1796, vandaar de dubbele naam. De Italiaanse staat kocht het op 7 december 1953 voor de Guardia di Finanza.

De naam Ca' Corner Mocenigo stamt uit 1796, toen Laura Corner, de laatste van de tak San Polo in Campo, trouwde met Alvise Mocenigo en het palazzo als bruidsschat inbracht. Laura stamde af van Giorgio Corner, de broer van Caterina Cornaro, koningin van Cyprus en Armenië van 1474 tot 1489. Zes eeuwen lang was het gebouw de woonplaats van die familietak.

Het paleis is niet openbaar toegankelijk; het huisvest het regionale commando van de Guardia di Finanza. De hoofdfaçade kijkt uit op het Rio San Polo, de rechter zijfaçade en de achterfaçade op het Campo San Polo, zodat je het gebouw vanaf het plein of vanaf het water ziet. De landingang aan het plein is de rijkst versierde zijde, met driedubbele vensters en rustiek metselwerk.

Het paleis maakt gebruik van uitzonderlijk dunne bakstenen in zijn muren, een antieke Romeinse bouwmethode die afweek van traditionele Venetiaanse praktijken. Deze constructieve keuze toont de experimenteerzin van Sanmicheli en zijn vakbekwaamheid.