Palazzo Soranzo Cappello, Renaissancepaleis in Santa Croce district, Venetië, Italië.

Het Palazzo Soranzo Cappello is een Renaissance-paleis in de wijk Santa Croce van Venetië met een karakteristieke roze pleisterfacade. Het vier verdiepingen tellende gebouw heeft een mezzanine-niveau en twee edele verdiepingen met uitzicht op het kanaal Rio Marin, met elegant proportoneerde rijen ramen en decoratieve elementen in witte steen.

De familie Soranzo bouwde dit paleis in de late 16e eeuw, volgens architecturale patronen die lijken op de ontwerpen van Michele Sanmicheli. De bouw vond plaats in een era waarin Venetiaanse adellijke families hun macht toonden via grandioze residenties langs de kanalen.

Het paleis is nu de Venetiaanse zetel van de Superintendentie voor Archeologie, Beeldende Kunsten en Landschap voor de metropolitane stad Venetië en de provincies Belluno, Padua en Treviso; de juridische zetel is in Padua. De Italiaanse staat verwierf het vóór de restauratie door zijn voorkooprecht uit te oefenen. Bezoekers zien het vanaf het Rio Marin; de tuin geldt als decor van Henry James' The Aspern Papers (1888) en Gabriele D'Annunzio's Il fuoco (1900).

Het paleis ligt aan het Rio Marin en is dus vanaf het kanaal te zien, niet vanaf een openbare weg. Het is de zetel van het toezicht op archeologie, beeldende kunsten en landschap voor de metropool Venetië en de provincies Belluno, Padua en Treviso; als museum is het niet open en alleen van buiten te bekijken.

De tuin trok de aandacht van dichter Gabriele D'Annunzio en schrijver Henry James; het paleis wordt beschouwd als de locatie van James' The Aspern Papers (1888) en van D'Annunzio's Il fuoco (1900). Later verwierf de Italiaanse staat het gebouw via zijn voorkooprecht.