Palazzo Isimbardi, Renaissancepaleis en kunstcollectie nabij Via Torino, Milaan, Italië

Palazzo Isimbardi is een renaissancepaleis in Milaan waarvan de binnenplaats de oorspronkelijke terracotta- en steendecoratie bewaart. Elke zijde heeft een portiek van drie rondbogen op slanke grijze stenen zuilen met gebeeldhouwde composietkapitelen, bekroond door omgekeerde consoles. Tussen de bogen zitten stenen medaillons met profielen van Romeinse keizers, en de bovenvensters rusten op een doorlopende vensterbank.

De bouw begon eind 15e eeuw in opdracht van Bergonzio Botta, een hoogwaardigheidsbekleder aan het hof van Ludovico il Moro; later kwam het paleis aan de Pozzobonelli, markiezen van Arluno, die het hun naam gaven. Kardinaal Giuseppe Pozzobonelli, aartsbisschop van Milaan van 1743 tot 1783, maakte het tot zijn residentie en liet opnieuw restaureren en decoreren. Ferdinando Reggiori restaureerde het in de jaren twintig; de bombardementen van 1943 verbrandden de interieurs en verwoestten een groot deel van de 18e-eeuwse gevel.

De naam komt van de Pozzobonelli, markiezen van Arluno, verwant aan de Isimbardi; hun wapens, een adelaar, en die van de Isimbardi, drie sterren in diagonaal, staan in de hoeken van de grote binnenplaats. Kardinaal Giuseppe Pozzobonelli, aartsbisschop van Milaan van 1743 tot 1783, maakte het paleis tot zijn residentie en bevorderde een nieuwe restauratie- en decoratiecampagne.

Het paleis functioneert tegenwoordig als kantoortuin en herbergt kunstcollecties als onderdeel van Italië's erfgoedbeheersysteem. De toegang tot het interieur kan beperkt zijn vanwege het huidige gebruik als administratief gebouw.

De binnenplaats heeft ongewone omgekeerde corbels die ooit rijke decoratieve ornamenten droegen en bijdragen aan het verticale karakter van het ontwerp. Deze architecturale bijzonderheden worden vaak gemist door toevallige bezoekers.