Nuraghe Orolo, Bronstijd nuraghe in Bortigali, Italië.

Nuraghe Orolo is een drielobbige nuraghe op 785 m hoogte tegen de helling van de Monte Cuguruttu bij Bortigali. De hoofdtoren is nog ongeveer 13 tot 14 m hoog en bestaat uit ruw behakte trachietblokken die naar boven kleiner en regelmatiger worden. Ervoor werd later een bastion met twee kleinere torens en een licht holle verbindingsmuur gebouwd; rondom zijn sporen van een tiental ronde en rechthoekige hutten en van een buitenmuur te zien.

De Nuraghe Orolo is een drielobbige nuraghe: een centrale toren waarvoor later een voorbouw met twee torens werd geplaatst. De restauratie van 1998 verstevigde de structuur en ruimde het interieur op; de opgraving reikte niet tot de fundering, zodat geen precieze datering kon worden vastgesteld. Enkele aardewerkfragmenten wijzen op gebruik tussen de derde fase van de Midden-Bronstijd en de Late Bronstijd (ongeveer 1500–900 v.Chr.), met sporadische Romeinse sporen tot ongeveer de 5e eeuw n.Chr.

De naam Orolo hoort bij een reeks inheemse bergtoponiemen die met orol- beginnen, teruggaand op een pre-Latijnse wortel voor arend, zoals het Sardijnse th-orolia voor torenvalk of buizerd. Rond de nuraghe zijn de sporen zichtbaar van ongeveer tien ronde en rechthoekige hutten en een buitenmuur die de plaats van het dorp markeren.

Het terrein ligt op een helling, dus degelijke schoeisel en een matig fitnessniveau helpen bij het verkennen. Het is raadzaam voldoende tijd in te plannen om de verschillende gebieden rustig te doorlopen en de details van de stenen constructie op je in te nemen.

De naam Orolo hoort bij een reeks inheemse toponiemen die met orol- beginnen, alle in berg- of hooggelegen gebieden en toegeschreven aan een pre-Latijns substraat. Hij wordt verbonden met de Thracische persoonsnaam Orolos, uitgelegd als ‘adelaar’, wat steun vindt in de Sardijnse vogelnaam th-orolia voor torenvalk of buizerd. De site maakt deel uit van een kandidatuur van 31 Sardijnse sites voor het UNESCO-werelderfgoed.