Palazzo Albrizzi, Adellijk paleis in San Polo, Venetië, Italië.

Palazzo Albrizzi is een paleis uit het einde van de zestiende eeuw in de sestiere San Polo in Venetië, bij de Ponte delle Tette. Het telt drie verdiepingen met een mezzanine en heeft twee hoofdfaçades, een aan het Campiello Albrizzi en een aan het rio, beide in het midden van de twee hoofdverdiepingen gekenmerkt door boven elkaar geplaatste serliane en vier stenen omlijste enkele vensters per verdieping. Grote paren schoorstenen staan aan de uiteinden van beide façades.

Het paleis werd op verzoek van de familie Bonomo gebouwd aan het einde van de 16e eeuw. In 1648 kocht Maffeo II Albrizzi een deel, en in 1692 ging het hele gebouw over naar zijn zonen Giovan Battista, Antonio, Giuseppe en Alessandro. De Albrizzi, kooplieden en advocaten uit Lombardije, werden op 31 mei 1667 toegelaten tot het Venetiaanse patriciaat.

Sinds 1971 is de Duits-Italiaanse Culturele Vereniging (ACIT Venice) in het paleis gevestigd en organiseert er tentoonstellingen, lezingen en concerten. Tijdens de 58e Biënnale van Venetië huisvestte het gebouw de paviljoens van Guatemala, de Dominicaanse Republiek en Grenada. Het archief van de familie Albrizzi, met akten over hun Tiroolse bezittingen zoals Castel d'Enna, wordt hier bewaard.

Het Palazzo Albrizzi staat in de sestiere San Polo, bij de Ponte delle Tette en op korte loopafstand van het Campo San Polo en Sant'Aponal. De twee hoofdgevels kijken uit op het Campiello Albrizzi en het Rio di San Cassiano. Sinds 1971 beheert de Duits-Italiaanse culturele vereniging (ACIT Venice) het gebouw, waardoor toegang afhangt van haar culturele programma en niet van vaste bezoekuren.

De uit Lombardije afkomstige familie Albrizzi werkte in Venetië als kooplieden en juristen; tijdens de oorlogen tegen de Turken stelde zij haar vloot ter beschikking van de Serenissima. Op 31 mei 1667 werd zij toegelaten tot het Venetiaanse patriciaat en de Maggior Consiglio, waaraan zij later acht senatoren en twee procuratoren van San Marco leverde.