Monterano, Archeologische site en spookstad in Canale Monterano, Lazio, Italië.

Monterano is een verlaten dorp op het vlakke plateau van een tufsteenheuvel, een terrein van 5,3 hectare in het Regionaal Natuurreservaat Monterano. De stenen gevels bewaren een driehoekig fronton, pilasters en een deur met omlijsting en een klein fronton; gebroken muurstompen steken boven de daklijn uit, en voor de ingang staat een lage ronde stenen kuip. De rivier de Mignone en de Bicione-gracht stromen onder aan de heuvel.

De tufheuvel was bewoond in de Late Bronstijd (11e eeuw v.Chr.) en vanaf de 7e eeuw v.Chr. stond er een Etruskisch centrum met kamergraven op de omliggende heuvels. In de 4e eeuw v.Chr. kwam het onder Romeins gezag, en tussen de 6e en 7e eeuw n.Chr. werd de bisschopszetel van Forum Clodii hierheen verplaatst; bisschop Reparato is voor 649 gedocumenteerd. In 1487 verkocht de neef van paus Sixtus IV Monterano aan Franceschetto Cybo.

De naam komt van de Etruskische god van de onderwereld Manth, aan wie het bos Silva Mantiana was gewijd; de plaatsnaam ging van Manthuria via castrum Manturianum naar Manturanum. De ruïnes dienden door hun nabijheid tot Rome als decor voor talrijke Italiaanse en buitenlandse films.

Monterano ligt op het plateau van een tufheuvel in het grondgebied van Canale Monterano, provincie Rome, binnen het Regionaal Natuurreservaat Monterano. Het topgebied beslaat 5,3 hectare en wordt in het noorden en westen begrensd door de rivier de Mignone en in het zuiden door de Bicione-gracht. De voor bezoekers ingerichte thermen van Stigliano liggen ongeveer 3 km ten zuidwesten.

De naam Monterano komt waarschijnlijk van Manturianum, verbonden met Manth, de Etruskische god van de onderwereld aan wie de bossen bij het Braccianomeer waren gewijd. Een Larth Manthureie staat op een dolium dat enkele tientallen kilometers verder is gevonden. De tufheuvel wordt begrensd door de Mignone en de Bicione-gracht, en het plateau bovenop beslaat 5,3 hectare.