Museo Casina delle Civette, Art-nouveau-huismuseum in Villa Torlonia, Rome, Italië

De Casina delle Civette is een voormalige Torlonia-woning in de Villa Torlonia in Rome, nu een museum. Het gevarieerde metselwerk combineert ruwe bruine baksteen, rustieke steen en lichtroze stucwerk. Een hoge taps toelopende bakstenen toren met een ronde opening rijst achter een tweelaags roze hoekblok met groene dakpannen; een bewerkte houten balkon steekt uit de bakstenen muur, en een steil leien piramidedak met een kleine groen gedekte lantaarn staat op een stenen basis met kleine boogvensters.

Giuseppe Jappelli ontwierp het gebouw in 1840 voor Alessandro Torlonia als een rustieke constructie met tufstenen bekleding en interieurs die rotsen en houten planken nabootsten. In 1908 liet Giovanni Torlonia junior het door Enrico Gennari omvormen tot een 'middeleeuws dorp', met toevoeging van vensters, loggia's, portieken en met majolica versierde torentjes. Vincenzo Fasolo voegde in 1917 jugendstilelementen toe, waaronder geglazuurde terracotta dakpannen. Na oorlogsschade en een brand in 1991 gaf een restauratie van 1992 tot 1997 het zijn huidige uiterlijk.

Het uilenmotief waaraan het huis zijn naam dankt, verscheen in 1916 met twee glas-in-loodramen met gestileerde uilen tussen klimop naar ontwerp van Duilio Cambellotti; daarna vermenigvuldigden uilendecoraties zich in de vertrekken. Andere ramen werden gemaakt naar tekeningen van Umberto Bottazzi, Paolo Paschetto en Vittorio Grassi, met zwanen, pauwen of vlinders.

Het museum beslaat de begane grond en de verdieping van de Casina, verbonden door een houten trap vanaf de entreehal; op de latei staat „Sapienza e Solitudine”. De restauratie van 1992-1997 volgde op oorlogsschade en de brand van 1991: enkele keramieken en betimmeringen gingen verloren, houten wandpanelen zijn alleen in de eetkamer bewaard. Het gebouw staat in het park van Villa Torlonia, met de ingang aan de Via Nomentana.

De naam van het huis is afkomstig van uilmotieven in de glas-in-loodramen, vooral twee gestileerde uilen genesteld tussen klimopranken. Dit symbool was niet alleen decoratief maar weerspiegelde ook de artistieke voorkeuren van de familie die het bewoonde.